تاریخچه گالری بورگزه

کاردینال بورگزه، یک کاردینال هنردوست، در قرن هفدهم یک گالری باروک ساخت تا مجموعه خود را در آن نگهداری کند.

این گالری که مملو از شاهکارهای رنسانس و باروک از کاراواجو، رافائل و دیگران بود، در سال ۱۹۰۳ به موزه عمومی تبدیل شد.

این ویلا که توسط معمار فلامینیو پونزیو طراحی شده بود، قرار بود یک اقامتگاه روستایی در حومه رم باشد و اکنون یک گوهر فرهنگی است که میراث بورگزه را به نمایش می‌گذارد.

تاریخچه مختصری از گالری بورگزه

دهه ۱۶۰۰: خانواده بورگسه، که اصالتاً اهل سینا بودند، به رم نقل مکان کردند.

۱۶۰۵: کامیلو بورگزه پاپ پل پنجم شد و برادرزاده‌اش، اسکیپیونه بورگزه، را به عنوان کاردینال منصوب کرد.

سیپیونه در واتیکان نفوذ پیدا کرد و ثروت قابل توجهی اندوخت.

۱۶۱۳: کاردینال شیپیونه بورگزه، گالری بورگزه را برای نگهداری مجموعه هنری گسترده رومی، رنسانس و باروک خود سفارش داد.

۱۷۷۵: شاهزاده مارکانتونیو چهارم بورگزه طرح باغ رسمی پارک را به یک باغ منظر انگلیسی تبدیل کرد.

۱۸۰۸: شاهزاده کامیلو بورگزه، برادرزن ناپلئون، مجبور می‌شود دو شاهکار از گالری - گلادیاتور بورگزه و هرمافرودیتوس بورگزه - را به امپراتور بفروشد.

این آثار هنری اکنون در موزه لوور به نمایش گذاشته شده‌اند.

۱۹۰۲: لحظه مهمی رخ داد زمانی که دولت ایتالیا ویلای بورگزه را خریداری کرد و آن را به عنوان گالری بورگزه برای عموم مردم افتتاح کرد.

خانواده بورگسه: به قدرت رسیدن

داستان بورگز و میراث هنری آنها در خیابان‌های شلوغ روم قرن شانزدهم آغاز می‌شود.

خانواده بورگزه، با ارتباط قوی با کلیسای کاتولیک، پس از مهاجرت به رم، به سرعت ثروتمند و بانفوذ شدند.

در سال ۱۶۰۵، نفوذ آنها به اوج خود رسید، زمانی که کامیلو بورگزه بر تخت پاپی نشست و پاپ پل پنجم شد.

این قدرت تازه یافته به او اجازه داد تا برادرزاده‌اش، شیپیونه بورگزه، را از طریق پارتی‌بازی به مقام معتبر کاردینال برساند.

سیپیونه با توجه به مقام بالایش در دولت واتیکان، پول زیادی برای خرج کردن در هنر داشت.

او شروع به جمع‌آوری آثار هنری از سراسر جهان کرد و با استفاده از سلیقه‌ی بی‌عیب و نقص خود، قطعات منحصر به فرد و برجسته‌ای را انتخاب کرد.

او چندین مجسمه نمادین از برنینی، از جمله آپولو و دافنه و تجاوز به پروسرپینا، را سفارش داد که شهرت زیادی برای برنینی به ارمغان آورد.

سیپیونه همچنین نقاشی‌هایی از تیسین، کاراواجو، رافائل و دیگران را جمع‌آوری کرده بود.

رویای یک کاردینال: بذرهای یک گالری

گالری بورگزه در اصل ویلا بورگزه پینچیانا بود که بین سال‌های ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۳ برای کاردینال اسکیپیونه بورگزه ساخته شد.

داستان گالری از اوایل قرن هفدهم با کاردینال شیپیونه بورگزه، برادرزاده پاپ پل پنجم، آغاز می‌شود.

کاردینال بورگزه که به خاطر ذوق و اشتیاق نابش به هنر شناخته می‌شد، رویای گردآوری مجموعه رو به رشد نقاشی‌ها ، مجسمه‌ها و آثار باستانی خود را در مکانی باشکوه در سر می‌پروراند.

این رویا در قالب ویلا بورگزه پینچیانا، یک ملک وسیع در حومه رم، تجلی یافت.

این ویلا که توسط معمارانی به نام‌های فلامینیو پونزیو و بعدها جیووانی واسانزیو طراحی شده بود، فقط یک اقامتگاه نبود، بلکه امتدادی از شور و شوق هنری کاردینال بود.

این ویلا که در آن زمان در حومه رم واقع شده بود، دارای باغ‌های محوطه‌سازی شده‌ای بود که با فواره‌ها، یک لانه پرندگان و مجسمه‌هایی در کنار عمارت دو طبقه زیبا تزئین شده بودند.

ویلا بورگزه پینچیانا، پیش از آنکه فروخته و به موزه عمومی گالری بورگزه تبدیل شود، نزدیک به سه قرن به عنوان اقامتگاه خصوصی وراث بورگزه باقی ماند.

مشکلات مالی و تغییر مالکیت

تا قرن نوزدهم، خانواده بورگزه با مشکلات مالی روبرو شدند و شاهزاده کامیلو بورگزه مجبور شد تصمیمات دشواری بگیرد.

او مجبور شد بسیاری از آثار هنری گالری، از جمله شاهکارهایی از رافائل، تیتیان و کاراواجو، را به دولت فرانسه بفروشد.

این یک فقدان قابل توجه برای مجموعه بورگزه بود و برخی از تحسین‌شده‌ترین مجسمه‌ها، مانند گلادیاتور بورگزه و هرمافرودیتوس بورگزه، به موزه لوور منتقل شدند.

انتقال به موزه

پس از مرگ سیپیونه بورگزه در سال ۱۶۳۳، این ویلا قرن‌ها در اختیار خانواده او باقی ماند.

مالکیت ویلا بورگزه پینچیانا و گنجینه‌های هنری عظیم آن به نسل‌های بعدی خانواده بورگزه منتقل شد.

برادرزاده‌ی اسکیپیونه، کاردینال مارکانتونیو بورگزه، وارث بعدی این ملک بود و دستور ساخت ساختمان‌ها و محوطه‌سازی‌های بیشتری را برای محوطه‌ی ویلا صادر کرد.

بعدها، ورثه در طول دو قرن بعدی به زندگی در این ملک ادامه دادند و تزئینات خود را به آن اضافه کردند، در حالی که ویلای اصلی و مجموعه محبوب کاردینال را حفظ کردند.

با وجود اینکه در دهه ۱۸۰۰ میلادی به تدریج درهای ویلا به روی بازدیدکنندگان عمومی باز شد، خانواده بورگسه مالکیت انحصاری آن را حفظ کردند تا اینکه دیگر نتوانستند هزینه‌های فزاینده نگهداری را تحمل کنند.

ویلا بورگزه پینچیانا و محتویات باشکوه آن، پس از سه قرن که به عنوان ملک خصوصی خانواده اشرافی بورگزه در اختیار بود، در سال ۱۹۰۲ به دولت ایتالیا فروخته شد.

این اقدام، درهای گالری بورگزه را به روی عموم گشود و آن را به یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های رم تبدیل کرد.

در حالی که موزه ظاهر و روح ویلای اصلی قرن هفدهم را حفظ کرده است، امکاناتی برای بهبود تجربه بازدیدکنندگان فراهم شده است.

این امکانات شامل گالری‌های توسعه‌یافته، نورپردازی بهبود یافته و بهبود دسترسی می‌شود.

این گالری عمومی که اکنون با نام گالری بورگزه شناخته می‌شود، در حفظ میراث کاردینال شیپیونه بورگزه تعادل برقرار می‌کند.

این بنا هم نمایانگر یک مجموعه خصوصی خارق‌العاده و هم یک ویلای تاریخیِ بازسازی‌شده‌ی زیبا است که اکنون در اختیار سازمان میراث عمومی قرار دارد.

میراثی که همچنان زنده است

امروزه، گالری بورگزه بخش گرامی از فرهنگ رم است.

این موزه آثار هنری حیاتی بسیاری از دوره‌های رنسانس و باروک را در خود جای داده است که نگاهی اجمالی به شور و شوق هنری خانواده بورگسه ارائه می‌دهد.

شما می‌توانید آثار هنری بی‌نظیری از هنرمندان مشهوری مانند تیتیان، رافائل، کاراواجو و برنینی را در این موزه ببینید.

ویلا بورگزه، با باغ‌های زیبا و مجموعه هنری‌اش، نشان می‌دهد که چگونه خانواده بورگزه قدرتمند شدند، عاشق هنر شدند و مجموعه خود را با همه به اشتراک گذاشتند.

کاردینال بورگزه که بود؟

سیپیونه بورگزه، کاردینال بانفوذ و برادرزاده پاپ پل پنجم بود و چهره‌ای برجسته در اوایل قرن هفدهم رم به شمار می‌رفت.

فداکاری او در هنر و ادبیات، او را به عنوان یک حامی و پشتیبانِ بی‌چون و چرای هنر و ادبیات مشهور کرد.

گالری بورگزه مجموعه هنری مشهور خود را مدیون کاردینال شیپیونه بورگزه، روحانی برجسته و حامی هنر در اوایل قرن هفدهم رم است.

این موزه به خاطر مجموعه هنری استثنایی‌اش مشهور است و بخش زیادی از وجودش را مدیون کاردینال شیپیونه بورگزه است.

سیپیونه با پیوندهای خانوادگی‌اش با دستگاه پاپ، ثروت و قدرت زیادی را در کلیسا گرد آورد و به حامی برجسته‌ی هنرمندان نوظهوری مانند کاراواجو و برنینی تبدیل شد.

اشتیاق سیپیونه به هنر فراتر از آثار معاصر بود؛ او مشتاقانه آثاری از هنرمندان مشهور رنسانس مانند رافائل را جمع‌آوری می‌کرد و به دنبال عتیقه‌جات روم باستان بود.

سیپیونه برای جای دادن مجموعه گسترده خود، به معمار جیووانی واسانزیو مأموریت داد تا ویلا بورگزه پینچیانا را طراحی کند، ملکی بزرگ که قرار بود گنجینه‌های او را به نمایش بگذارد.

ویلا بورگزه پینچیانا گواهی بر جایگاه ممتاز و سلیقه‌ی ناب شیپیونه تا زمان مرگش در سال ۱۶۳۳ بود.

کاردینال بورگزه از طریق حمایت‌های زیرکانه، حیله‌گری سیاسی و جاه‌طلبی خود، یکی از دیدنی‌ترین مجموعه‌های هنری رم را به جهانیان هدیه داد که بعدها به عنوان گالری بورگزه برای عموم افتتاح شد.

خانواده بورگسه چه کسانی بودند و تاریخچه آنها چیست؟

خانواده بورگزه که اصالتاً اهل سینا بودند، در قرن سیزدهم از طریق مناصب عمومی مختلف، مانند قاضی و سفیر، به شهرت رسیدند.

این خانواده در ابتدا در سینا با نام بورگسی یا بورگسی شناخته می‌شدند.

سرانجام، آنها در قرن شانزدهم به رم نقل مکان کردند و این نشانگر افزایش ثروت و شهرت خانواده بود.

زمانی که کامیلو بورگزه در سال ۱۶۰۴ به عنوان پاپ پل پنجم به مقام پاپی رسید، ثروت و شهرت آنها به اوج جدیدی رسید.

از دیگر چهره‌های برجسته در دودمان اولیه بورگسی می‌توان به گالگانو، که به عنوان سفیر پاپ در ناپل خدمت می‌کرد؛ پیترو، که به عنوان سناتور نامزد شده بود؛ و جامباتیستا، که به عنوان مدافع کلمنت هفتم شناخته می‌شد، اشاره کرد.

با وجود دستاوردهای اولیه‌شان که اغلب تحت الشعاع دستاوردهای بعدی قرار می‌گرفت، میراث آنها در تأسیس گالری بورگزه به اوج خود رسید.

چگونه خانواده بورگسه عناوین خود را به دست آوردند؟

در قرن شانزدهم، پاپ مانند یک پادشاه قدرتمند بود. او می‌توانست به مردم عناوین قابل توجهی بدهد و مناطق وسیعی از زمین را کنترل کند.

کامیلو در زمان پاپ بودنش، برادرزاده مورد علاقه‌اش، اسکیپیونه، را به مقام شاهزاده‌ای در اسپانیا رساند. اسکیپیونه بیشتر عمرش را صرف بهبود خانه‌ها و باغ‌های خانوادگی کرد.

او به عنوان یک کاردینال، در امور کلیسا و کمک به خانواده برای کسب درآمد، تأثیرگذار بود.

بعدها، سیپیونه وقت و پول خود را صرف جمع‌آوری آثار هنری و حمایت از هنرمند جوانی به نام برنینی کرد که به خاطر مجسمه‌ها و ساختمان‌هایش مشهور شد.

کامیلو همچنین به دیگر اعضای خانواده، مانند دوک و شاهزاده، القاب قابل توجهی اعطا کرد.

سوالات متداول

تصویر ویژه: Wikipedia.org