تاریخچه برج ایفل

برج ایفل بدون شک مشهورترین جاذبه گردشگری جهان است.

زیبایی این برج میلیون‌ها نفر را وادار به بازدید از این سازه باشکوه می‌کند.

این برج که بیش از ۱۲۷ سال است آسمان پاریس را در بر گرفته، به عنوان مایه افتخار پاریس، شهر نورها، شناخته می‌شود.

سفر به پاریس را باید با بازدید از این جاذبه‌ی معروف تکمیل کرد.

این بنا بین سال‌های ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۹ برای نمایشگاه جهانی ساخته شد و از آن روز تاکنون، همواره بازدیدکنندگان خود را شگفت‌زده کرده است.

اما با وجود جذابیت و موفقیت این جاذبه در طول سال‌ها، تاریخچه پشت برج ایفل داستان خاص خود را دارد.

این برج حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، از انتخاب طرح گرفته تا بازسازی‌ها.

تاریخچه مختصری از برج ایفل:

این برج که در ابتدا با نام برج ایفل شناخته می‌شد، برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ ساخته شد که به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه برگزار می‌شد.

بیش از ۱۰۷ طرح برای ساخت سازه‌ای که نمایانگر قدرت و توانایی‌های صنعتی فرانسه باشد، پیشنهاد شد.

از میان این ۱۰۷ پیشنهاد، ایده گوستاو ایفل انتخاب شد.

گوستاو ایفل، مهندس موریس کوچلین، امیل نوگیه و معمار استفن سووستر مسئول طراحی این سازه آهنی باشکوه بودند.

برای درک منشأ برج ایفل، شناخت تمام کسانی که در ساخت برج ایفل نقش داشتند و بازه زمانی ساخت آن ضروری است.

در اینجا مجموعه‌ای از اطلاعات وجود دارد که روند ساخت برج ایفل را نشان می‌دهد.

برنامه ساخت و ساز:

• ژوئن ۱۸۸۴: ایده ساخت یک برج آهنی به ارتفاع ۳۰۰ متر مطرح شد.
• ۲۸ ژانویه ۱۸۸۷: ساخت برج ایفل آغاز شد.
• ۱ آوریل ۱۸۸۸: طبقه اول تکمیل شد.
• ۱۴ آگوست ۱۸۸۸: طبقه دوم تکمیل شد.
• ۳۱ مارس ۱۸۸۹: سومین و آخرین مرحله، زمانی که ساخت و ساز به پایان رسید.

در ۳۱ مارس ۱۸۸۹، برج ایفل رسماً افتتاح شد. گوستاو ایفل از ۱۷۱۰ پله آن بالا رفت و در بالای آن ایستاد و با افتخار پرچم سه رنگ فرانسه را تکان داد.

چهره‌های کلیدی:

طراحی:

• ۱۸۰۳۸ قطعه فلزی
• ۵۳۰۰ طرح کارگاهی
• ۵۰ مهندس و طراح

ساخت و ساز:

• ۱۵۰ کارگر در کارخانه لوالوا-پره
• ۱۵۰ تا ۳۰۰ کارگر در محل ساخت و ساز
• ۲،۵۰۰،۰۰۰ پرچ
• ۷۳۰۰ تن آهن
• ۶۰ تن رنگ
• ۵ آسانسور

مدت زمان:

• ۲ سال و ۲ ماه و ۵ روز ساخت

طراحی برج ایفل:

در سال ۱۸۸۴، امیل نوگیه و موریس کوچلین برجی با چهار ستون از قاب‌های مشبک که توسط قاب‌های فلزی در فواصل منظم به هم متصل شده بودند، طراحی کردند.

در ۱۸ سپتامبر ۱۸۸۴، ایفل حق ثبت اختراعی را برای «پیکربندی جدیدی که امکان ساخت تکیه‌گاه‌ها و برج‌های فلزی با ارتفاع حداکثر ۳۰۰ متر را فراهم می‌کرد» ثبت کرد.

پس از این، گوستاو ایفل، موریس کوچلین، امیل نوگیه و استفن ساوستر طرح برنده را برای برج ارائه دادند که پایه مربعی شکل آن ۱۲۵ متر بود و از بین ۱۰۷ طرح ارسالی انتخاب شد.

نسخه اول منحصر به فرد:

برج ایفل در ابتدا با عناصر تزئینی مختلفی مانند پایه‌های سنگی، منحنی‌های عظیم، اتاق‌هایی با دیوارهای شیشه‌ای و یک رأس حبابی شکل طراحی شد.

با این حال، تنها چند عنصر تزئینی، مانند ستون‌های عظیم در پایه، در طرح نهایی که اصلاح شد، حفظ شدند.

ساخت و ساز:

کار ساخت برج ایفل در ۲۶ ژانویه ۱۸۸۷ آغاز شد.

تیمی متشکل از ۷۲ دانشمند، مهندس و ریاضیدان برجسته برای ساخت این برج باشکوه گرد هم آمدند.

تمام این ۷۲ نام به نشانه احترام روی برج حک شده‌اند.

طراحی این برج از رصدخانه لاتینگ نیویورک که در سال ۱۸۵۳ ساخته شده، الهام گرفته شده است.

گوستاو ایفل و تیمش تحقیقات و مطالعات زیادی انجام دادند تا برجی بسازند که بتواند در برابر بادهای چنین ارتفاعی مقاومت کند.

برای نگه داشتن ۱۸۰۳۸ قطعه آهنی، با دقت یک دهم میلی‌متر، ۲,۵۰۰,۰۰۰ پرچ لازم بود تا این سازه باشکوه برپا شود.

هر قطعه آهنی که در برج استفاده شده است، به طور ویژه در کارخانه گوستاو ایفل واقع در لوالوا-پره در حومه پاریس ساخته شده است.

ساخت و ساز با ایجاد پایه‌های بتنی برای پشتیبانی از پایه ستون آهنی آغاز شد.

پنج ماه طول کشید تا فونداسیون ساخته شود و بیست و یک ماه بعد، ساخت قله به پایان رسید.

پس از انتظاری طولانی به مدت دو سال و دو ماه و پنج روز، از ۲۶ ژانویه ۱۸۸۷، برج ایفل سرانجام آماده شد تا در نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹، اکسپوزیسیون یونیورسال، افتتاح شود.

به دلیل ساختار آهنی آن، این برج به نام «La Dame de Fer» یا «بانوی آهنین» نامگذاری شد.

انتقادات وارده:

تاریخچه برج ایفل شامل یک انتقاد اولیه است.

گوستاو ایفل، در سال ۱۸۸۵، طرح برج را برای تأیید به انجمن مهندسان عمران ارائه داد.

پس از بحث‌ها و مناظرات اجتماعی فراوان، کمیته مسئول برگزاری نمایشگاه جهانی، طرح را در سال ۱۸۸۶ تصویب کرد.

نه اینکه دوره انتظار یک ساله کافی بود، بلکه این برج مورد انتقاد بسیاری از شخصیت‌های برجسته نیز قرار گرفت.

در زیر نام‌های بزرگی از حرفه‌های معتبر مختلف که در مقابل ساخت برج ایفل ایستادند، فهرست شده است.

• شاعران: فرانسوا کوپه، لکونت د لیزل و سالی پرودم
• نویسنده: پسر گی دو موپاسان و الکساندر دوما
• هنرمندان: ویلیام بوگرو، ارنست میسونیه، شارل گارنیه (معمار اپرا) و شارل گونو (آهنگساز)

این افراد برج ایفل را به عنوان یک سازه غول پیکر هیولایی که مستقیماً در قلب پاریس بنا شده است، مورد انتقاد قرار دادند.

آنها معتقد بودند که این امر تخریب ماهیت زیبایی‌شناختی پاریس خواهد بود.

با این حال، این مرحله خشم و انکار دوام چندانی نداشت و پروژه به زودی برای شروع ساخت بانوی آهنین آغاز شد.

تاریخچه معماری برج ایفل:

برج ایفل در ابتدا به دلیل ساختار آهنی که با پرچ به هم متصل شده بود، «بانوی آهنین» نامیده می‌شد.

هر قطعه در مکانی متفاوت ساخته شده و با کالسکه اسبی برای مونتاژ به محل ساخت و ساز آورده شده است.

سازندگان ماهر پل که آن را ساختند، مقاومت در برابر باد را در نظر گرفتند، در حالی که به آنها انتقاد می‌شد که این طرح با اصول مهندسی مطابقت ندارد.

پایه محکم و طاق‌های منحنی آن برای مقاومت در برابر بادهای شدید ساخته شده بودند.

این برج طی دو سال و دو ماه ساخته شد و تا به امروز پابرجاست و ثابت می‌کند که سازندگانش درست می‌گفتند.

یک هاب چند منظوره:

در سال ۱۹۰۹، مجوز برج ایفل تمدید شد، زیرا به مکانی مناسب برای تحقیقات علمی تبدیل شد.

گوستاو ایفل از دانشمندان خواست تا از برج برای تحقیقات هواشناسی، آیرودینامیک و سایر تحقیقات استفاده کنند، زیرا می‌خواست این برج زیبا و ارزشمند باشد.

یکی دیگر از اهداف برج ایفل این بود که برای تلگراف بی‌سیم استفاده می‌شد و در جنگ‌های جهانی اهمیت داشت.

هنوز هم برای نصب دیش‌های ماهواره و آنتن‌های تلویزیونی از آن استفاده می‌شود و بخشی از چشم‌انداز پاریس است.

تاریخچه چراغانی برج ایفل:

• قبل از برق:

وقتی برج رسماً در سال ۱۸۸۹ افتتاح شد، ده هزار چراغ گازی روی آن نصب شد که از زمین آن را روشن می‌کردند. در قله، یک چراغ دریایی ساخته شد.

• بعد از برق:

در دهه ۱۹۹۰، چراغ‌های گازی با لامپ‌های برقی جایگزین شدند.

چارچوب برج در طول نمایشگاه جهانی ۱۹۳۷، زیر طبقه اول و بین چهار ستون روشن شد.

برای روشن کردن برج از بیرون، 30 نورافکن اضافه شد. در سال 1958، 1290 چراغ کوچک در اطراف برج نصب شد تا جایگزین آنها شود.

• بازسازی‌ها:

سیستم روشنایی در سال ۱۹۸۵ ارتقا یافت و ۳۳۶ لامپ بخار سدیم در داخل سازه نصب شد.

در اول ژانویه ۲۰۰۰، ۲۰،۰۰۰ چراغ درخشان به اسکلت برج متصل شد. این چهار چراغ جایگزین چراغ بالای برج شدند.

تاریخچه رستوران‌های برج ایفل:

علاوه بر معماری خیره‌کننده‌اش، تاریخچه برج ایفل شامل رستوران‌های آن نیز می‌شود که بخش جدایی‌ناپذیری از میراث این سازه نمادین بوده‌اند.

• ۱۸۸۹: طبقه اول برج ایفل در زمان ساخت، چهار آلاچیق چوبی باشکوه داشت.

در هر یک از این رستوران‌ها، فلامد، رستوران روسی و بربان، ۵۰۰ صندلی خالی وجود داشت.

• ۱۹۳۷: آنها برای آماده‌سازی جهت نمایشگاه بین‌المللی ۱۹۳۷ تخریب شدند. دو غذاخوری جدید به طبقه اول که به تازگی بازسازی شده بود، اضافه شد.
• دهه 1980، La Belle France و Le Parisien دوباره رستوران ها را تصاحب کردند.
• ۱۹۹۳: رستوران ژول ورن بخشی از برج ایفل شد.
• ۱۹۹۶: ارتفاع ۹۵، ۹۵ متر بالاتر از سطح دریا، جدیدترین جاذبه برج بود.
• دهه ۲۰۰۰: رستوران طبقه اول با نام ۵۸ تور ایفل شناخته می‌شد.
• ۲۰۲۲: برج ایفل شماره ۵۸ جای خود را به برج مادام براسری داد.

برج ایفل امروز:

امروزه، برج ایفل به عنوان مشهورترین مکان دیدنی و مایه افتخار پاریس شناخته می‌شود.

این نمونه‌ای از برتری خارق‌العاده صنعتی و معماری فرانسه در برابر سایر نقاط جهان است.

این مکان سالانه پذیرای بیش از ۷ میلیون نفر است که آن را به پربازدیدترین جاذبه گردشگری پولی تبدیل می‌کند.

با این حال، این بنا منحصراً برای Expedition Universelle ساخته شده بود و قرار بود پس از 20 سال تخریب شود.

این برج پس از ۱۳۰ سال هنوز پابرجاست و به عنوان نماد فرانسه شهرت یافته است.

ساخت برج ایفل کار و چالش‌های زیادی را به همراه داشت. اما در نهایت، تاریخ برج ایفل داستان موفقیتی برای پاریس و مردم آن است.

تصویر ویژه: Toureiffel.paris