تاریخچه ساگرادا فامیلیا

کلیسای ساگرادا فامیلیا چیزی بیش از یک کلیسا است؛ این کلیسا داستانی را با سنگ روایت می‌کند. این بنا در سال ۱۸۷۲ به عنوان یک خیال‌پردازی یک کتابفروش آغاز شد و از طرح‌های نئوگوتیک به شاهکار خیال‌پردازانه آنتونی گائودی تبدیل شد. گائودی با وجود اینکه زندگی خود را وقف آن کرد، قبل از تکمیل آن درگذشت. با این وجود، ساخت و ساز همچنان ادامه دارد، با هدایت دیدگاه او و با ایمان راسخ. کلیسای ساگرادا فامیلیا به لطف داستان جذاب زیبایی، فداکاری و کار انسانی، یک جاذبه گردشگری ضروری در بارسلونا است.

گاهشمار

1882: پروژه زیر نظر معمار فرانسیسکو دی پائولا دل ویلار آغاز شد.

۱۸۸۳: آنتونی گائودی زمام امور را به دست می‌گیرد.

۱۸۸۵: کلیسای کوچک سردابه برای عبادت افتتاح شد.

۱۸۹۱: کار بر روی نمای میلاد مسیح آغاز می‌شود.

1914: گائودی خود را صرفاً وقف ساگرادا فامیلیا کرد.

1926: گائودی می میرد، Domènec Sugranyes پروژه را ادامه می دهد.

۱۹۳۶: جنگ داخلی اسپانیا به نقشه‌ها و مدل‌ها آسیب رساند.

1961: موزه ساگرادا فامیلیا افتتاح شد.

۲۰۰۵: نمای میلاد مسیح و سردابه آن به میراث جهانی یونسکو تبدیل شدند.

۲۰۱۰: کلیسای جامع توسط پاپ بندیکت شانزدهم تقدیس شد.

۲۰۱۲: جوردی فائولی به عنوان معمار ارشد منصوب شد.

۲۰۱۶: ساخت برج‌های مرکزی آغاز می‌شود.

۲۰۱۸: صلیب بر روی نمای معبد پشن قرار گرفت.

۲۰۲۱: برج مریم مقدس تکمیل شد.

۲۰۲۲: دو برج انجیلی تکمیل شدند.

۲۰۲۳: هر چهار برج انجیلی افتتاح شدند.

ریشه‌ها

قدمت کلیسای ساگرادا فامیلیا به سال ۱۸۷۲ برمی‌گردد، زمانی که یک کتابفروش به نام جوزپ ماریا بوکابلا آن را تأسیس کرد. در اینجا به تفصیل به عوامل اصلی و رویدادهای آن می‌پردازیم:

الهام

جوزپ ماریا بوکابلا با الهام از کلیسای لورتو در ایتالیا، انجمن معنوی مریدان سنت جوزف را در سال ۱۸۷۲ تأسیس کرد. هدف آنها ساخت کلیسایی وقف شده به خانواده مقدس در بارسلونا بود.

اولین معمار

این گروه، معمار فرانسیسکو د پائولا دل ویلار را برای طراحی کلیسا در سال ۱۸۸۲ استخدام کرد. طرح‌های او سبک احیای نئوگوتیک را در نظر داشت.

گائودی سکان هدایت را به دست می‌گیرد

ویلار به دلیل اختلافات استعفا داد. این گروه در سال ۱۸۸۳ پروژه را به آنتونی گائودی ، معمار جوان و مبتکر، واگذار کرد. گائودی با ترکیب عناصر گوتیک و آرت نوو، طرح را به سبک خاص خود تغییر داد.

فداکاری گائودی

گائودی در سال‌های پایانی عمرش بر روی کلیسای ساگرادا فامیلیا تمرکز کرد. او حتی در محوطه‌ی کلیسای ساگرادا فامیلیا زندگی می‌کرد و در سال ۱۹۲۶ درگذشت و این کلیسا را ناتمام گذاشت.

تاریخچه ساخت و ساز

داستان ساگرادا فامیلیا با یک رویا آغاز شد: کلیسایی وقف شده به خانواده مقدس. ساخت و ساز در سال ۱۸۸۲ به سبک نئوگوتیک آغاز شد. با این حال، یک سال بعد، آنتونی گائودی، معمار جوان، کار را به دست گرفت. او این طرح را با ترکیب ویژگی‌های گوتیک با منحنی‌های متمایز هنر نو خود اصلاح کرد. گائودی نزدیک به ۴۰ سال را به ساگرادا فامیلیا اختصاص داد و در سال ۱۹۲۶ درگذشت و این کلیسا را ناتمام گذاشت.

از زمان شروع ساخت و ساز، طرح‌ها و مدل‌های نجات‌یافته‌ی او با دقت دنبال شده‌اند. این مسیر ساده نبوده است؛ جنگ داخلی اسپانیا ویرانی‌های زیادی به بار آورد و تأمین بودجه دشوار بود. با وجود چالش‌ها، کلیسای ساگرادا فامیلیا پیشرفت کرده است و هر نما و برج تکمیل‌شده، خلاقیت انسانی و دیدگاه گائودی را نشان می‌دهد.

اهمیت ساگرادا فامیلیا

کلیسای ساگرادا فامیلیا فراتر از جایگاه خود به عنوان یک کلیسای جامع، به نمادی از خود بارسلونا تبدیل شده است. در اینجا به دلایل اهمیت آن می‌پردازیم:

شگفتی معماری: این بنا نمونه‌ای خیره‌کننده از ترکیب منحصر به فرد سبک‌های گوتیک و آرت نوو اثر گائودی است. مناره‌های سر به فلک کشیده، نمای مزین و پنجره‌های شیشه‌ای رنگی آن، شاهکاری بی‌نظیر را خلق کرده‌اند.

نماد ایمان: با وجود ساخت طولانی مدت، کلیسای ساگرادا فامیلیا همچنان نمادی از فداکاری و از خودگذشتگی تزلزل‌ناپذیر است. میلیون‌ها نفر برای عبادت و الهام گرفتن از آن بازدید می‌کنند.

اثری در حال پیشرفت: ساختمانِ در حالِ ساخت، بُعدِ دیگری از اهمیت را به آن می‌افزاید. کلیسای ساگرادا فامیلیا نمایانگر روحِ آفرینشِ مداوم است، میراثی که نسل به نسل منتقل شده است.

جواهر تاج بارسلونا: کلیسای ساگرادا فامیلیا بر فراز شهر قد برافراشته و بازدیدکنندگانی را از سراسر جهان به خود جذب می‌کند. این کلیسا نمونه‌ای از انرژی خلاقانه و سنت‌های فرهنگی متنوع شهر است.

داستان‌های پنهان

کلیسای ساگرادا فامیلیا، فراتر از شکوه باشکوهش، اسراری را در خود پنهان کرده است. به لاک‌پشت‌هایی که در دو طرف ورودی آن قرار دارند نگاه کنید؛ یکی نماد خشکی، دیگری نماد دریا و هر دو نماد جهان‌شمولی هستند. نمای مصائب مسیح، مربعی مرموز را در خود پنهان کرده است که مجموع اعداد آن به ۳۳ می‌رسد، که شاید به سن عیسی در زمان مصلوب شدنش اشاره داشته باشد. برخی می‌گویند مناره‌ها، حواریون، مریم مقدس و عیسی را در حال دست دراز کردن به سوی آسمان‌ها به تصویر می‌کشند. در فضای داخلی، وزنه‌های آویزان، ادای احترامی به نبوغ سازه‌ای گائودی هستند.

سوالات متداول

تصویر ویژه: Volzero.com