تپههای تدفین عصر برنز استونهنج
Gargi Mallik
·2 min read
گورپشتههای عصر برنز که در سراسر انگلستان یافت میشوند، بین سالهای ۲۲۰۰ تا ۱۱۰۰ پیش از میلاد ساخته شدهاند.
این تپههای گرد، که اغلب توسط یک خندق حلقهای احاطه شدهاند که از آن خاک و سنگ استخراج میشد، به عنوان مکانهای دفن مورد استفاده قرار میگرفتند.
آنها همچنین برای انجام آیینهایی که جامعه را به هم پیوند میداد، مورد استفاده قرار میگرفتند، شبیه به نحوه استفاده از کلیساهای محلی امروزه.
پروژه چشمانداز سایت میراث جهانی استونهنج توانست با ترکیب بررسی تپههای باقیمانده و شواهدی از ...، تاریخچه این گورپشتهها را کشف کند.
- عتیقه شناسان
- عکسهای هوایی
- مطالعات ژئوفیزیک
- حفاریها
کورسوس باروز
یکی از گروه معروف گورپشتههای عصر برنز، گورپشتههای کورسوس در ایمزبری داون، نزدیک استونهنج است.
اعتقاد بر این است که این گورپشته بر روی دایرهای کوچک از ستونها در خندقی ساخته شده است که هزار سال قبل از ایجاد هرگونه گورپشتهای ساخته شده بود.
حدود ۱۸ تپه ماهوری در امتداد خط الراس تپه قرار دارند که برخی از آنها در دوران باستان یا اخیراً اصلاح شدهاند.
اعتقاد بر این است که این گورپشتهها بر روی گورهای افراد ساخته شدهاند و حاوی بقایای انسانی دیگری هستند که به احتمال زیاد از همان خانواده یا طایفه هستند.
باروزهای فقیر وینتربورن
نمونه دیگر، گورستانهای فقیرنشین وینتربورن در ساوت دورست ریجوی است.
این مکان شامل حدود ۴۴ گورپشته، از جمله گورپشتههای دیسکی، زنگولهای و برکهای نادر و شکنندهای است که قدمت آنها به اوایل عصر برنز برمیگردد.
قرار است این تپههای سنگی پتانسیل خود را برای آشکار کردن پیوندهای زمانی و فرهنگی بین جوامع پیش از تاریخ حفظ کنند.
نه گورپشته مغرور
در نهایت، نه گورپشته پریدی در آشنهیل و نورث هیل در تپههای مندیپ، سامرست، از دو ردیف مجزا از گورپشتههای کاسهای تشکیل شده است.
این گورپشتهها بر روی سنگچینهای سنگی قدیمیتر و بسیار پایینتر ساخته شدهاند و موقعیت آنها در خط افق، جلوهای خاص به آنها میبخشد.
مطالعات اخیر توسط سازمان میراث تاریخی انگلستان، اطلاعات بیشتری در مورد این بناهای تاریخی و اهمیت آنها آشکار کرده است.
تصویر ویژه: Countrylife.co.uk