مسیر پیادهروی دایرهای شکل در چشمانداز استونهنج
Gargi Mallik
·4 min read
مسیر پیادهروی چشمانداز استونهنج، مسیری هشت مایلی است که از میان میراث جهانی استونهنج در ویلتشایر انگلستان میگذرد.
این مسیر، کوهنوردان را از کنار بناهای باستانی، مکانهای باستانشناسی و سایر ویژگیهای چشمانداز بینظیر این منطقه عبور میدهد.
این مسیر از مرکز بازدیدکنندگان استونهنج آغاز میشود و از میان حلقههای سنگی آوبری، تپه لانگاستون و در امتداد مسیر باستانی ریجوی میگذرد.
در طول مسیر، کوهنوردان میتوانند در مورد تاریخ غنی کشاورزی، معدن و بناهای باستانی این منطقه اطلاعات کسب کنند.
این مسیر همچنین مناظر دیدنی از حومه شهر و جاذبههای فراوان آن، از جمله
در اینجا برترین مناظر از مسیر پیادهروی منظرهای آمده است.
مشاهده حیات وحش
این منطقه زیستگاه بسیاری از حیوانات از جمله گوزن، خرگوش، طیف گستردهای از پرندگان و تنوع فزایندهای از گیاهان و حشرات است.
نکات برجسته پاییزی
در پاییز، با تغییر رنگ برگهای زبان گنجشک و راش، جنگلهای کوچک به رنگ طلایی و برنزی درمیآیند.
کاوش در جنگلها انواع مختلفی از قارچها مانند کیک شاه آلفرد، ستارههای زمینی و گوش ژلهای را آشکار میکند و مراتع مکان خوبی برای یافتن قارچهای سمی هستند.
در همین حال، پرچینهای این چشمانداز دارای بوتههای غنی از توت، مانند زالزالک، سنجد تلخ، دوک نخریسی و درخت ویفرینگ هستند.
کینگ بارو ریج
این مکان، مکانی عالی برای گشت و گذار در مناطق جنگلی است، با تپههای دفن مربوط به عصر برنز که در میان درختان راش باستانی قرار گرفتهاند، و چشماندازهایی از استونهنج و ارتفاعات آن.
کینگ بارو ریج محل زندگی مارمولکهای معمولی و کرمهای کندرویی است که در میان کندههای فرسوده درختان زندگی میکنند.
چمنهای بلند، زیستگاه شکار بینظیری برای جغدها هستند و درختان قدیمی، جایگاههای خوبی برای نشستن فراهم میکنند.
بیشههای فندق و جنگلهای مختلط، پناهگاه و غذای پستانداران کوچک، دارکوب خالدار بزرگ و دارکوب سبز، را فراهم میکنند.
دیوارهای دورینگتون
این یک هنج نوسنگی است، یک پشته و خندق غولپیکر، که برای مشخص کردن منطقهای ساخته شده است که تنها یک نسل قبل از آن، محل سکونت سازندگان استونهنج بوده است.
دیوارهای دورینگتون یک خاکریز دایرهای وسیع به طول ۵۰۰ متر در سراسر استونهنج است و در مقطعی، سازههای چوبی مانند وودهنج در نزدیکی آن را در خود جای داده بود.
باستانشناسان بقایای خانهها، حلقههای چوبی و یک مسیر عریض که در کنار آن خندقها و گودالهایی وجود دارد که به رودخانه آون منتهی میشود را کشف کردهاند.
این نشان میدهد که جشنهایی مانند ضیافت با خوکهای خانگی در آنجا برگزار میشده است.
خیابان
این یک خاکریز چشمگیر به شکل یک سد و خندق است که بیش از ۱.۵ مایل طول دارد.
ممکن است این مسیر، مسیر تشریفاتی و ورودی به دایره سنگی بوده باشد - کاوشهای اخیر نشان میدهد که خیابان حتی از آن هم قدیمیتر است.
اگرچه بسیار فرسوده شده است، اما هنوز هم میتوان آن را در آخرین مرحلهی رسیدن به دایرهی سنگی مشاهده کرد.
وینتربورن استوک باروز
این مکان، آرامگاه برخی از تأثیرگذارترین افراد عصر برنز است.
این گروه چشمگیر گورپشتهها شامل تمام سبکهای گورپشتهای است که در جنوب انگلستان یافت میشود.
کورسوس
کورسوس یک اثر خاکی عظیم و یکی از بهترین آثار حفظشده در بریتانیا است.
این بنا بیش از ۵۰۰۰ سال پیش با استفاده از ابزارهای سادهی شاخ گوزن برای کندن گچ و خاک ساخته شده است.
این محوطه مستطیل شکل وسیع تقریباً دو مایل امتداد دارد و صدها سال از استونهنج قدیمیتر است.
اگرچه کاربرد تشریفاتی یا آیینی آن همچنان یک راز است، بسیاری معتقدند که ممکن است برای دستههای عزاداری استفاده میشده است.
سنگ فاخته
این یک سنگ سارسن تک و مرموز و بدون شکل است که تنها چند متر دورتر از جایی که زمانی به صورت عمودی قرار داشت، پیدا شده است.
سنگ فاخته از دوران نوسنگی تا دوران روم، کانون آیینها و مراسم بوده است.
یافتن نمونههایی از سنگهای سارسن طبیعی مانند این، نادر است.
تصور میشود بیشتر سنگهای استفاده شده در استونهنج از مارلبورو داونز، که در ۲۰ مایلی شمال آن قرار دارد، آمدهاند.
گورپشتههای گرد
آنها تپههای غولپیکری از گچ، خاک یا چمن هستند که در عصر برنز بر روی محلهای دفن و گاهی سوزاندن اجساد قرار میگرفتند.
چشمانداز استونهنج متراکمترین تجمع تپههای مدور را در هر کجای بریتانیا دارد.
فارگو وودلند
کمتر از یک مایل از دایره سنگی فاصله دارد و در مسیر، سرویس رفت و برگشت بازدیدکنندگان وجود دارد.
تپههای دفن باستانی و حیات وحش زیادی برای کشف در فارگو وودلند وجود دارد.
تصویر ویژه: Nationaltrust.org.uk