Architectuur en geschiedenis van het Pantheon in Parijs

Het Panthéon de Paris is een monument in het 5e arrondissement van Parijs, Frankrijk.

Het staat in het Quartier Latin, bovenop de Montagne Sainte-Geneviève, in het midden van het Place du Panthéon.

Het werd gebouwd tussen 1758 en 1790 naar een ontwerp van Jacques-Germain Soufflot in opdracht van koning Lodewijk XV van Frankrijk.

Het Pantheon in Parijs is een symbool van historische en architectonische betekenis.

Lees verder voor meer informatie over de architectuur en geschiedenis van het Pantheon in Parijs.

Geschiedenis van het Pantheon in Parijs

De plek waar het Panthéon stond, was van groot belang in de geschiedenis van Parijs en werd ingenomen door een reeks monumenten.

Op de berg Lucotitius, een heuvel op de linkeroever, bevond zich het forum van de Romeinse stad Lutetia.

Het was ook de oorspronkelijke begraafplaats van de heilige Genevieve, die het verzet tegen de Hunnen leidde toen zij Parijs in 451 bedreigden.

In 508 bouwde Clovis, koning der Franken, daar een kerk, waar hij en zijn vrouw later, in respectievelijk 511 en 545, begraven werden.

De kerk, oorspronkelijk gewijd aan de heiligen Petrus en Paulus, werd heringericht aan de heilige Genevieve, die de beschermheilige van Parijs werd.

In de 12e eeuw werd de kerk herbouwd in gotische stijl.

Het was een populaire pelgrimsplaats en men zei dat de relieken van Sint Genevieve wonderbaarlijke krachten bezaten.

De kerk werd in 1756 door een brand verwoest en koning Lodewijk XV gaf Jacques-Germain Soufflot de opdracht om op die plek een nieuwe kerk te ontwerpen.

Soufflot's Design

Het Pantheon diende als inspiratiebron voor Soufflots ontwerp voor het Panthéon in Rome.

Het gebouw heeft de vorm van een kruis, met een hoge koepel boven de kruising en lagere, schotelvormige koepels boven de vier armen.

De gevel is versierd met Korinthische zuilen en een fronton met sculpturen van Pierre-Jean David d'Angers.

Het interieur van het Panthéon is versierd met mozaïeken en schilderijen van scènes uit de Franse geschiedenis, waarvan sommige zijn gemaakt door Puvis de Chavannes.

In de crypte bevinden zich de graven van vele beroemde Franse burgers, waaronder Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, Victor Hugo, Èmile Zola en Marie Curie.

Het Panthéon tijdens de Franse Revolutie

Het Panthéon was nog in aanbouw toen de Franse Revolutie in 1789 begon.

De revolutionairen zagen het gebouw als een symbool van de monarchie, ontheiligden de kerk en verwijderden de relieken van Sint Genevieve.

In 1791 werd het Panthéon geseculariseerd en omgedoopt tot Tempel van de Grote Mannen.

De eerste persoon die in het Panthéon werd begraven, was Mirabeau, een vooraanstaande figuur in de Franse Revolutie.

Na Mirabeau volgden Voltaire, Rousseau en andere prominente revolutionairen.

Na de val van Robespierre in 1794 werd het Panthéon omgedoopt tot de kerk van Sainte-Geneviève, maar het bleef een seculier gebouw.

Het Panthéon in de 19e en 20e eeuw

Het Panthéon bleef gedurende de hele 19e eeuw in gebruik als kerk en als necropolis.

In 1885 werden de stoffelijke resten van Victor Hugo bijgezet in het Panthéon en werd het gebouw definitief geseculariseerd.

In de 20e eeuw bleef het Panthéon in gebruik als necropolis voor beroemde Franse burgers.

Enkele van de mensen die in deze periode in het Panthéon begraven werden, zijn:

• Jean Moulin (1964)
• André Malraux (1996)
• Jean Monnet (1987)
• Pierre Curie (1995)
• Marie Curie (1995)
• Aimé Césaire (2011)
• Germaine Tillion (2015)
• Simone Veil (2018)

Het Panthéon als symbool

Het Panthéon is door de geschiedenis heen een symbool geweest van veel verschillende dingen.

Het werd oorspronkelijk gebouwd als een kerk gewijd aan Sint Genevieve, maar het werd tijdens de Franse Revolutie geseculariseerd en omgebouwd tot een begraafplaats voor beroemde Franse burgers.

Het Panthéon is ook gebruikt als symbool voor het Franse nationalisme en republicanisme.

Het Panthéon herinnert ons ook aan het complexe en vaak tegenstrijdige karakter van de Franse geschiedenis.

Verschillende regimes hebben het gebouw voor uiteenlopende doeleinden gebruikt en het is de locatie geweest van zowel grote triomfen als tragedies.

Het Panthéon in de 21e eeuw

Het Panthéon wordt ook in de 21e eeuw nog steeds gebruikt als necropolis voor beroemde Franse burgers.

In 2011 werden de stoffelijke resten van de dichter en politicus Aimé Césaire bijgezet in het Panthéon.

In 2015 werden de stoffelijke resten van verzetsstrijdster Germaine Tillion bijgezet in het Panthéon.

En in 2018 werden de stoffelijke resten van de politica Simone Veil bijgezet in het Panthéon.

Het Panthéon wordt tegenwoordig gebruikt voor diverse culturele evenementen, waaronder concerten, tentoonstellingen en conferenties.

Het Panthéon is een levend monument dat een essentiële rol speelt in de Franse samenleving van vandaag.

Pantheon Parijs Architectuur

Het Panthéon is een architectonisch meesterwerk en wordt door zowel critici als architecten geprezen om zijn schoonheid, harmonie en technische genialiteit.

Het gebouw heeft de vorm van een kruis, met een hoge koepel boven de kruising en lagere, schotelvormige koepels boven de vier armen.

De gevel is versierd met Korinthische zuilen en een fronton met sculpturen van Pierre-Jean David d'Angers.

Het interieur van het Panthéon is versierd met mozaïeken en schilderijen van scènes uit de Franse geschiedenis, waarvan sommige zijn gemaakt door Puvis de Chavannes.

In de crypte bevinden zich de graven van vele beroemde Franse burgers, waaronder Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, Victor Hugo, Èmile Zola en Marie Curie.

Architectonische kenmerken van het Panthéon

Het Panthéon wordt gekenmerkt door een aantal belangrijke architectonische kenmerken:

De koepel:

De koepel van het Panthéon is een van de meest kenmerkende elementen.

Het is een enorme betonnen koepel die wordt ondersteund door een ring van kolommen.

De koepel is aan de bovenkant voorzien van een oculus, waardoor natuurlijk licht naar binnen valt.

De Oculus:

De oculus is een grote opening bovenaan de koepel van het Panthéon.

Het laat natuurlijk licht binnen en zorgt voor ventilatie in het gebouw.

De oculus is tevens een symbool van de toewijding van het Pantheon aan alle goden.

De portiek:

Het Panthéon heeft een portiek met acht Korinthische zuilen.

De portiek is de hoofdingang van het gebouw.

De Rotonde:

De rotonde is de belangrijkste binnenruimte van het Panthéon.

Het is een ronde ruimte met een hoge koepel.

De rotonde is versierd met mozaïeken en schilderijen van scènes uit de Franse geschiedenis.

De crypte:

De crypte is een grote ondergrondse ruimte waarin de graven van vele beroemde Franse burgers zich bevinden.

Neoklassieke architectuur

Het Panthéon is een uitstekend voorbeeld van neoklassieke architectuur.

Neoclassicistische architectuur is een bouwstijl die in het midden van de 18e eeuw is ontstaan.

Het was geïnspireerd op de klassieke architectuur van het oude Griekenland en Rome.

Neoklassieke architectuur wordt gekenmerkt door symmetrie, evenwicht en het gebruik van klassieke elementen zoals zuilen, frontons en koepels.

Het Panthéon is een perfect voorbeeld van neoklassieke architectuur.

Het is een symmetrisch gebouw met een evenwichtige gevel.

De gevel is versierd met Korinthische zuilen en een fronton met sculpturen van Pierre-Jean David d'Angers.

Het Panthéon heeft ook een hoge koepel, een kenmerkend element van de neoklassieke architectuur.

Technische innovaties

Het Panthéon is tevens een wonder van techniek en bouwkunde.

Soufflot gebruikte verschillende innovatieve technieken bij de bouw van het Panthéon.

Hij gebruikte bijvoorbeeld ijzeren spanten om de koepel te verstevigen. Ook paste hij een systeem van dubbele wanden toe om het gewicht van de koepel te dragen.

De vernieuwingen van Soufflot waren noodzakelijk omdat het Panthéon een enorm en zwaar gebouw is.

De koepel van het Panthéon is de op één na grootste koepel ter wereld die is gemaakt van ongewapend beton.

Daarmee is het Panthéon een van de hoogste gebouwen van Parijs.

Uitgelichte afbeelding: Ben Guerin op Unsplash