Geschiedenis van Santa Maria delle Grazie
admin
·5 min read
De Santa Maria delle Grazie-kerk, gelegen in Milaan, is een symbool van religieuze devotie en artistieke uitmuntendheid.
Deze beroemde kerk, met daarbij een indrukwekkend klooster, kent een fascinerende geschiedenis die eeuwen omspant.
De geschiedenis van Santa Maria delle Grazie gaat terug tot de opdracht van de hertog van Milaan, Francesco I Sforza, die een grote kerk wenste ter vervanging van een kleinere kapel gewijd aan de Heilige Maria der Genade.
Een van de interessante feiten over Santa Maria delle Grazie is de associatie met de beroemde muurschildering Het Laatste Avondmaal, geschilderd door de briljante kunstenaar Leonardo da Vinci.
Dit meesterwerk trekt talloze bewonderaars die getuige willen zijn van de boeiende weergave van een belangrijk moment in de christelijke geschiedenis.
De kerk en het klooster hebben eeuwenlange geschiedenis meegemaakt en oorlogen en renovaties doorstaan.
Tegenwoordig kunt u de prachtige architectuur bewonderen, door vredige binnenplaatsen wandelen en genieten van de kunst in de kapellen.
Het blijft bezoekers van over de hele wereld trekken en is een belangrijk cultureel en religieus monument in Milaan.
Tijdens onze duik in de fascinerende geschiedenis van Santa Maria delle Grazie ontdekt u een plek die niet alleen van religieuze betekenis is, maar ook een rijk cultureel erfgoed herbergt.
Of je nu van geschiedenis, kunst of gewoon van ontdekken houdt, een reis naar Santa Maria delle Grazie garandeert een onvergetelijke ervaring.
Neem deel aan de rondleiding 'Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci' en beleef en leer meer over de fascinerende geschiedenis van Santa Maria delle Grazie, de iconische kerk en het klooster in Milaan.
Bouw en ontwerp
Het Dominicanenklooster werd gebouwd tussen 1463 en 1469 onder leiding van architect Guiniforte Solari.
De bouw van de kerk duurde langer omdat hertog Ludovico het gebouw wilde gebruiken als begraafplaats voor zijn familie.
De apsis en de kloostergang werden herbouwd en de kerk werd uiteindelijk voltooid in 1497. Ludovico's vrouw, Beatrice, werd er begraven.
Het architectonische ontwerp, een mix van gotische en romaanse invloeden, toont de evoluerende stijlen en technieken van de vroege renaissance.
De bouwmaterialen omvatten lokale grondstoffen zoals aardewerk en graniet, die werden gebruikt voor het metselwerk en de decoratieve kapitelen.
De kerk heeft een middenschip en twee zijbeuken, typisch voor de Lombardische renaissancestijl, met spitsbooggewelven en een hellend dak.
Kapellen en artistieke bijdragen
Een duik in de geschiedenis van Santa Maria delle Grazie onthult een opmerkelijke reis door de tijd en biedt inzicht in de diepgaande invloed van deze gewaardeerde kerk en klooster.
Binnen in de kerk bevinden zich zeven kapellen aan weerszijden van het zijschip, die van oudsher door vooraanstaande Milanese families werden gebruikt voor begrafenissen en persoonlijk gebed.
Deze kapellen waren versierd met fresco's van gerenommeerde kunstenaars zoals Gaudenzio Ferrari.
Napoleon verwierf het schilderij 'De doornenkroning' van Tiziano Vecellio en plaatste het in de kerk, maar het wordt nu tentoongesteld in het Louvre.
Kloostergangen en klooster
Het klooster bestond uit drie kloostergangen.
Het eerste klooster werd in 1897 afgebroken, terwijl het tweede, bekend als het Grote Klooster, cellen voor de monniken bevatte.
Het Dodenklooster, gelegen nabij de oude Kapel van de Maagd der Genade, herbergt nu de Rozenkranskapel.
Het Dodenklooster werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest en later herbouwd.
De kapittelzaal, de spreekkamer en de bibliotheek bevinden zich rondom de kloostergangen.
De refter en het Laatste Avondmaal
Bij het bestuderen van Santa Maria delle Grazie is het belangrijk om de connectie met de beroemde muurschildering 'Het Laatste Avondmaal' te kennen.
De refter, gelegen aan de westkant van het klooster, raakte beschadigd tijdens bombardementen in 1943.
Er zijn echter twee schilderijen bewaard gebleven: het beroemde 'Het Laatste Avondmaal' van Leonardo da Vinci en 'De Kruisiging' van Donato Montorfano.
De refter heeft aan de westelijke muur ook een frescofries uit dezelfde periode.
Tijdens een begeleide historische wandeltocht door Milaan kunt u Da Vinci's muurschildering 'Het Laatste Avondmaal' bewonderen zonder in lange rijen te hoeven wachten.
Santa Maria delle Grazie als UNESCO-werelderfgoed
De kerk, die in 1980 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO werd geplaatst, is van extreem cultureel belang en het is noodzakelijk om haar historische en artistieke waarde te behouden.
Als een bijzondere culturele en artistieke locatie vertegenwoordigt de kerk het gedeelde erfgoed van de mensheid.
De geschiedenis van Santa Maria delle Grazie laat zien hoe de Renaissance een grote invloed had op de kunst.
Veelgestelde vragen
Welk beroemd schilderij bevindt zich in de Santa Maria delle Grazie?
Het beroemde schilderij in de Santa Maria delle Grazie is "Het Laatste Avondmaal" van Leonardo da Vinci.
Aan de westkant van het klooster, in de refter, bevindt zich het iconische meesterwerk dat de Bijbelse scène van Jezus en zijn discipelen tijdens hun laatste gezamenlijke maaltijd uitbeeldt.
Wie heeft Santa Maria delle Grazie gebouwd?
De geschiedenis van Santa Maria delle Grazie is nauw verbonden met de opdrachten van de hertog van Milaan, Francesco I Sforza.
Hij vroeg om een grotere kerk te bouwen ter vervanging van een kleine kapel, en architect Guiniforte Solari leidde het project.
De kerk en het klooster zijn sindsdien iconische symbolen geworden van historische betekenis, architectonische grandeur en befaamde kunstwerken die al eeuwenlang bezoekers boeien.
Waar bevindt zich het originele schilderij van Het Laatste Avondmaal?
Het originele schilderij 'Het Laatste Avondmaal' van Leonardo da Vinci bevindt zich in Milaan, Italië.
Je vindt het in de refter van het Dominicanenklooster van Santa Maria delle Grazie.
De geschiedenis van Santa Maria delle Grazie strekt zich uit over meerdere eeuwen, van de bouw in de 15e eeuw onder het mecenaat van de hertog van Milaan tot de erkenning als UNESCO-werelderfgoed in 1980.
Uitgelichte afbeelding: Cenacolovinciano.org