Geschiedenis van de Eiffeltoren

De Eiffeltoren is zonder twijfel de beroemdste attractie ter wereld.

De schoonheid van de toren trekt miljoenen mensen aan die dit magnifieke bouwwerk willen bezoeken.

Deze toren, die al meer dan 127 jaar de skyline van Parijs domineert, wordt erkend als de trots van Parijs, de stad van het licht.

Een bezoek aan Parijs mag niet ontbreken tijdens een stop bij deze beroemde bezienswaardigheid.

Het werd gebouwd tussen 1887 en 1889 voor de Wereldtentoonstelling en heeft sindsdien zijn bezoekers steeds weer versteld doen staan.

Maar hoe fascinerend en succesvol deze attractie in de loop der jaren ook is geworden, de geschiedenis achter de Eiffeltoren kent een eigen verhaal.

Deze toren heeft veel te vertellen, van de ontwerpkeuzes tot de renovaties.

Een korte geschiedenis van de Eiffeltoren:

Oorspronkelijk bekend als de Eiffeltoren, werd deze gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1889, die werd gehouden ter herdenking van de 100e verjaardag van de Franse Revolutie.

Er werden meer dan 107 ontwerpen ingediend voor een bouwwerk dat de macht en industriële mogelijkheden van Frankrijk zou symboliseren.

Uit deze 107 voorstellen werd het idee van Gustave Eiffel geselecteerd.

Gustave Eiffel, ingenieur Maurice Koechlin, Émile Nouguier en architect Stephen Sauvestre waren verantwoordelijk voor het ontwerp van deze magnifieke ijzeren constructie.

Om de oorsprong van de Eiffeltoren te begrijpen, is het essentieel om alle betrokkenen bij de bouw ervan en de tijdsperiode waarin de bouw plaatsvond te kennen.

Hier vindt u een overzicht van de bouwontwikkeling van de Eiffeltoren.

Bouwplanning:

• Juni 1884: Het idee om een ijzeren toren van 300 meter hoog te bouwen werd geformuleerd.
• 28 januari 1887: De bouw van de Eiffeltoren begint.
• 1 april 1888: De eerste verdieping is voltooid.
• 14 augustus 1888: De tweede verdieping was klaar.
• 31 maart 1889: De derde en laatste fase, waarmee de bouw werd voltooid.

Op 31 maart 1889 werd de Eiffeltoren officieel geopend. Gustave Eiffel beklom de 1710 treden en stond bovenaan, trots zwaaiend met de Franse driekleurige vlag.

Kerncijfers:

Ontwerp:

• 18.038 metalen onderdelen
• 5300 werkplaatsontwerpen
• 50 ingenieurs en ontwerpers

Bouw:

• 150 werknemers in de Levallois-Perret-fabriek
• 150 tot 300 werknemers op de bouwplaats
• 2.500.000 klinknagels
• 7.300 ton ijzer
• 60 ton verf
• 5 liften

Duur:

• 2 jaar, 2 maanden en 5 dagen bouwtijd

Ontwerp van de Eiffeltoren:

In 1884 ontwierpen Emile Nouguier en Maurice Koechlin een toren met vier kolommen van vakwerkconstructies, die op regelmatige afstanden met elkaar verbonden waren door metalen frames.

Op 18 september 1884 diende Eiffel een patent in voor "een nieuwe configuratie die de constructie mogelijk maakt van metalen steunconstructies en torens die een hoogte van 300 meter kunnen bereiken."

Hierna dienden Gustave Eiffel, Maurice Koechlin, Emile Nouguier en Stephen Sauvestre het winnende ontwerp voor de toren in, dat een vierkante basis van 125 meter had en werd geselecteerd uit 107 inzendingen.

Een unieke eerste editie:

De Eiffeltoren werd oorspronkelijk ontworpen met diverse decoratieve elementen, zoals stenen fundamenten, massieve rondingen, ruimtes met glazen wanden en een bolvormige top.

Slechts enkele decoratieve elementen, zoals de enorme pilaren aan de basis, werden echter behouden in het uiteindelijke ontwerp, dat wel werd aangepast.

De constructie:

De bouw van de Eiffeltoren begon op 26 januari 1887.

Een team van 72 briljante wetenschappers, ingenieurs en wiskundigen heeft de handen ineengeslagen om deze majestueuze toren te bouwen.

Al deze 72 namen zijn als teken van respect in de toren gegraveerd.

Het ontwerp van de toren is geïnspireerd op het Latting Observatory in New York, gebouwd in 1853.

Gustave Eiffel en zijn team hebben veel onderzoek gedaan en studies verricht om een toren te bouwen die de wind op zo'n hoogte kon weerstaan.

Er waren 2.500.000 klinknagels nodig om 18.038 ijzeren onderdelen, met een nauwkeurigheid van een tiende millimeter, vast te zetten voor de bouw van dit magnifieke bouwwerk.

Elk ijzeren onderdeel dat in de toren is gebruikt, werd speciaal vervaardigd in de fabriek van Gustave Eiffel in Levallois-Perret, aan de rand van Parijs.

De bouw begon met het aanleggen van betonnen funderingen ter ondersteuning van de basis van de ijzeren pilaar.

Het duurde vijf maanden om de fundering te leggen, waarna het nog eens eenentwintig maanden duurde om de top te voltooien.

Na een lange wachttijd van twee jaar, twee maanden en vijf dagen, gerekend vanaf 26 januari 1887, was de Eiffeltoren eindelijk klaar om te worden ingewijd op de Wereldtentoonstelling van 1889, de Exposition Universelle.

Vanwege de ijzeren constructie kreeg de toren de naam 'La Dame de Fer', oftewel 'De IJzeren Dame'.

Kritiekpunten:

De geschiedenis van de Eiffeltoren kent aanvankelijk veel kritiek.

Gustave Eiffel presenteerde in 1885 het ontwerp van de toren ter goedkeuring aan de Société des Ingénieurs Civils.

Na vele debatten en maatschappelijke discussies keurde het comité dat verantwoordelijk was voor de organisatie van de Wereldtentoonstelling het ontwerp in 1886 goed.

Niet dat de wachttijd van een jaar voldoende was, maar de toren werd ook door veel prominente persoonlijkheden bekritiseerd.

Hieronder staan enkele bekende namen uit verschillende gerenommeerde beroepsgroepen die zich verzetten tegen de bouw van de Eiffeltoren.

• Dichters: François Coppée, Leconte de Lisle en Sully Prudhomme
• Schrijver: Guy de Maupassant en de zoon van Alexandre Dumas
• Kunstenaars: William Bouguereau, Ernest Meissonier, Charles Garnier (architect van de opera) en Charles Gounod (componist)

Deze mensen bekritiseerden de Eiffeltoren als een monsterlijk, gigantisch bouwwerk dat midden in het hart van Parijs was opgericht.

Zij waren van mening dat het de esthetische waarde van Parijs zou aantasten.

Deze fase van verontwaardiging en ontkenning duurde echter niet lang, en het project ging al snel over tot de start van de bouw van de Iron Lady.

Architectuurgeschiedenis van de Eiffeltoren:

De Eiffeltoren werd aanvankelijk 'De IJzeren Dame' genoemd vanwege de ijzeren constructie die met klinknagels aan elkaar was bevestigd.

Elk onderdeel werd op een andere plek vervaardigd en per paardenkoets naar de bouwplaats gebracht voor de montage.

De bekwame bruggenbouwers die de brug hebben gebouwd, hebben rekening gehouden met de windweerstand, ondanks kritiek dat de brug niet aan de bouwkundige principes voldeed.

De stevige fundering en gebogen bogen waren ontworpen om harde wind te weerstaan.

De toren werd in twee jaar en twee maanden gebouwd en staat er nog steeds, wat bewijst dat de bouwers gelijk hadden.

Een multifunctionele hub:

In 1909 werd de vergunning voor de Eiffeltoren verlengd, omdat deze een geschikte locatie voor wetenschappelijk onderzoek bleek te zijn.

Gustave Eiffel vroeg wetenschappers om de toren te gebruiken voor meteorologische, aerodynamische en andere onderzoeken, omdat hij wilde dat de toren zowel mooi als waardevol zou zijn.

Een ander doel van de Eiffeltoren was het gebruik ervan voor draadloze telegrafie, en het speelde een belangrijke rol in de wereldoorlogen.

Het wordt nog steeds gebruikt voor het plaatsen van schotelantennes en televisieantennes en maakt deel uit van het Parijse stadsbeeld.

Geschiedenis van de verlichting van de Eiffeltoren:

• Vóór de komst van elektriciteit:

Toen de toren in 1889 officieel werd geopend, was hij voorzien van tienduizend gaslampen die hem vanaf de grond verlichtten. Op de top werd een baken gebouwd.

• Na de elektriciteit:

In de jaren negentig werden gaslampen vervangen door elektrische lampen.

Het raamwerk van de toren werd tijdens de Wereldtentoonstelling van 1937 onder de eerste verdieping en tussen de vier pilaren verlicht.

Om de toren van buitenaf te verlichten, werden 30 schijnwerpers toegevoegd. In 1958 werden er 1290 kleine lampjes rondom de toren geplaatst ter vervanging daarvan.

• Renovaties:

Het verlichtingssysteem werd in 1985 gemoderniseerd en er werden 336 natriumdamplampen in het gebouw geïnstalleerd.

Op 1 januari 2000 werden 20.000 fonkelende lichtjes aan het frame van de toren bevestigd. De vier lampen vervingen de baken op de top.

Geschiedenis van restaurants bij de Eiffeltoren:

Naast de verbluffende architectuur, omvat de geschiedenis van de Eiffeltoren ook de restaurants, die een integraal onderdeel vormen van de erfenis van dit iconische bouwwerk.

• 1889: De eerste verdieping van de Eiffeltoren had ten tijde van de bouw vier prachtige houten paviljoens.

In elk van deze restaurants, Flamad, Russian Restaurant en Brébant, waren 500 zitplaatsen beschikbaar.

• 1937: Ze werden afgebroken ter voorbereiding op de Internationale Tentoonstelling van 1937. Twee nieuwe eetgelegenheden werden toegevoegd aan de nieuw verbouwde eerste verdieping.
• In de jaren tachtig namen La Belle France en Le Parisien opnieuw de restaurants over.
• 1993: Het restaurant Jules Verne werd onderdeel van de Eiffeltoren.
• 1996: Altitude 95, 95 meter boven zeeniveau, was de nieuwste attractie van de toren.
• Jaren 2000: Het restaurant op de eerste verdieping heette 58 Tour Eiffel.
• 2022: 58 Tour Eiffel werd vervangen door Madame Brasserie.

Eiffeltoren vandaag:

De Eiffeltoren staat tegenwoordig bekend als de beroemdste bezienswaardigheid en de trots van Parijs.

Het is een voorbeeld van de buitengewone industriële en architectonische uitmuntendheid van Frankrijk, dat aan de rest van de wereld wordt getoond.

Het trekt jaarlijks meer dan 7 miljoen bezoekers, waardoor het de meest bezochte betaalde toeristische attractie is.

Het was echter uitsluitend gebouwd voor de Expedition Universelle en was bedoeld om na 20 jaar te worden afgebroken.

Deze toren staat na 130 jaar nog steeds fier overeind en heeft de reputatie verworven van hét symbool van Frankrijk.

De bouw ervan vergde veel werk en bracht vele uitdagingen met zich mee. Maar uiteindelijk is de geschiedenis van de Eiffeltoren een succesverhaal voor Parijs en zijn inwoners.

Uitgelichte afbeelding: Toureiffel.paris