Feiten over het Musée d'Orsay

Het Musée d'Orsay, gelegen in het 7e arrondissement van Parijs, heeft een unieke geschiedenis en is geëvolueerd van een druk treinstation tot een gerenommeerd museum.

Tegenwoordig is het een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van de stad, die bezoekers betovert met zijn rijke culturele aanbod.

Hoewel het Musée d'Orsay bekendstaat om zijn indrukwekkende collectie Franse en impressionistische kunstwerken, dragen verschillende minder bekende feiten bij aan de aantrekkingskracht ervan.

Dit artikel onderzoekt enkele van de meest intrigerende feiten over het Musée d'Orsay in Parijs.

Voormalig treinstation omgetoverd tot iconisch museum

Voordat het een gerenommeerd kunstmuseum werd, was het pand ooit een groots treinstation dat talloze reizigers in Parijs verwelkomde.

Het station, bekend als Gare d'Orsay, was 's werelds eerste stedelijke spoorwegterminal die op elektriciteit werkte.

Gerestaureerde klok met historische charme

Ondanks de transformatie tot museum is de oorspronkelijke architectuur van het gebouw intact gebleven, inclusief de iconische klok.

Deze klok dient niet alleen als tijdsaanduiding, maar draagt ook de herinnering aan het verleden van het station in zich.

Bijdragen van andere musea verrijken de collectie.

Vóór de oprichting ervan kampten verschillende vooraanstaande musea met ruimtegebrek voor hun collecties.

Als oplossing schonken het Nationaal Museum voor Moderne Kunst, het Musée Jeu de Paume en het Louvre belangrijke kunstwerken aan het Musée d'Orsay, van het midden van de 19e tot de 20e eeuw.

Geniet van het mooiste uitzicht over Parijs vanuit het museum.

Voor de ultieme panoramische uitzichten over Parijs hoeft u niet verder te zoeken dan het Musée d'Orsay.

Dit iconische museum biedt vanuit twee toplocaties een ongeëvenaard uitzicht over de stad.

Een van de beste plekken is op de tweede verdieping van het museum, achter de grote klok, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de Seine.

Op het terras, direct boven Café des Hauteurs op de bovenste verdieping van het museum, wacht u nog een adembenemend uitzicht.

Vanaf hier kunnen bezoekers genieten van het schilderachtige uitzicht op de Seine, de charmante bruggen en iconische bezienswaardigheden zoals het Louvre en de Garnier Opera.

Het gebouw bevat meer metaal dan de Eiffeltoren.

Tijdens de bouw ervan als treinstation werd maar liefst 12.000 ton metaal gebruikt.

De afmetingen van het museum, 574 voet lang en 246 voet breed, overtreffen zelfs het metaalverbruik van de Eiffeltoren, waarvoor 7000 ton metaal werd gebruikt.

Overvloedig natuurlijk licht filtert door 35.000 vierkante meter glas.

Het Musée d'Orsay is ontworpen om de natuurlijke lichtinval te maximaliseren en beschikt over bijna 35.000 vierkante meter glas, wat overeenkomt met de grootte van vijf voetbalvelden.

Deze architectonische prestatie zorgt ervoor dat er volop daglicht in het interieur valt, waardoor de afhankelijkheid van kunstmatige verlichting wordt verminderd.

Onconventionele rol tijdens de Tweede Wereldoorlog

Temidden van de chaos van de Tweede Wereldoorlog hield het Gare d'Orsay op te functioneren als treinstation.

Het werd een essentieel postcentrum voor het versturen van pakketten naar gevangenen aan het begin van de oorlog in 1939.

Het duurde 6 maanden om het museum op te zetten.

Vanwege de enorme omvang en de uitgebreide collectie van 2000 kunstwerken en 600 sculpturen, hadden de conservatoren zes maanden nodig om het museum zorgvuldig in te richten.

Een schatkamer vol impressionistische meesterwerken

Het Musée d'Orsay bezit de grootste collectie impressionistische schilderijen uit de 19e eeuw.

Tot de meest waardevolle bezittingen behoren beroemde werken van kunstenaars als Vincent van Gogh, Edouard Manet, Renoir en Gustave Courbet.

Gezamenlijke architectonische projecten geven vorm aan het museum.

Het treinstation, oorspronkelijk ontworpen door de architecten Emile Benard, Lucien Magne en Victor Laloux, werd in 1900 ingewijd.

Toen later besloten werd om het gebouw tot museum om te bouwen, werd de Franse architect Victor Alexandre Frederic Laloux aangesteld om toezicht te houden op de verbouwing.