Santa Maria Delle Grazie-interieur

Santa Maria Delle Grazie is een gerenommeerde kerk in Milaan, Italië.

Het interieur van de kerk toont een unieke mix van architectonische stijlen en prachtige kunstwerken.

Van de rechthoekige plattegrond tot de magnifieke tiburio-koepel, elk onderdeel draagt bij aan de pracht van deze historische plek.

In de Santa Maria delle Grazie kunt u een fascinerende ontdekkingstocht maken langs verschillende architectuurstijlen, decoraties en bijzondere kunstwerken.

De zorgvuldige aandacht voor details maakt het een absolute aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de rijke geschiedenis en het artistieke erfgoed van Milaan.

De interieurs van Santa Maria Delle Grazie zullen u betoveren met hun tijdloze charme en spirituele uitstraling.

De toegang tot de kerk is gratis, maar u moet een kaartje kopen om het iconische schilderij van Leonardo da Vinci te bekijken.

Tijdens deze rondleiding reist u terug in de tijd en dompelt u zich onder in de fascinerende wereld van Da Vinci's Laatste Avondmaal.

Het interieur van de kerk vormt een prachtig decor voor dit tijdloze meesterwerk.

Plattegrond van de kerk

De plattegrond van de kerk bestaat uit een rechthoekige ruimte met drie brede en ondiepe zijbeuken, gescheiden door stenen zuilen.

Het gebruik van kolommen zorgt voor de doorgang van licht, waardoor een uniforme en harmonieuze sfeer ontstaat.

De zijbeuken zijn versierd met kruisgewelven en ingewikkelde kapitelen met patronen die lijken op die in de Korinthische stijl.

Binnen in Santa Maria delle Grazie ligt de nadruk bij het ontwerp meer op de breedte dan op de hoogte, waardoor een uniek gevoel van ruimte ontstaat.

Basiliek en kunst

De basiliek in Santa Maria Delle Grazie is een prachtig architectonisch wonder.

Met zijn koepelvormige dak en fascinerende muurschilderingen en kunstwerken is het een van de grootste basilieken van Italië.

Ondanks de schade die de basiliek tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft opgelopen, toont ze nog steeds haar oorspronkelijke ontwerp en gerestaureerde elementen.

Bezoekers worden naar de basiliek getrokken om de indrukwekkende koepel, de ingewikkelde glas-in-loodschilderingen en de muurschilderingen te bewonderen.

Het fungeert als gebedscentrum en trekt zowel inwoners als bezoekers aan die willen bidden en zich willen onderdompelen in de spirituele sfeer.

Het interieur van Santa Maria Delle Grazie herbergt ook verschillende kapellen die zijn gesponsord door vooraanstaande families.

De wisselwerking tussen licht en architectonische elementen versterkt de algehele esthetische aantrekkingskracht.

Rijen van zeven vierkante zijkapellen sieren de zijbeuken van de kerk, elk verlicht door een centraal rond raam en twee boogvensters aan de zijkanten.

Deze kapellen, die als begraafplaatsen dienden, werden versierd door gerenommeerde kunstenaars.

Een opvallend voorbeeld hiervan is de kapel van Sint-Catharina, met sculpturen van Antonello da Messina.

Een andere kapel, eveneens in gotische stijl, bevindt zich aan de rechterkant en is voorzien van fresco's die 'Storie della Passione' (Verhalen van het lijden) van Gaudenzio Ferrari uitbeelden.

In die laatste kapel bevindt zich ook een monument voor Ludovico il Moro, bekroond door een afbeelding van de oude gevel van de Dom van Milaan.

Tiburio-koepel

Een uniek architectonisch element in de Santa Maria delle Grazie is de tiburio, een koepel met een veelhoekige basis en een piramidevormige top.

Hoewel de oorspronkelijke toeschrijving aan Bramante onzeker blijft, wordt het werk nu toegeschreven aan Giovanni Antonio Amadeo.

Deze koepel combineert gotische en romaanse stijlen en past goed bij de algehele architectuur.

Hoewel sommige critici de hoogte ervan te groot vinden in vergelijking met de rest van de kerk, getuigt het niettemin van vakmanschap uit de Renaissance.

Facade

De gevel van de kerk kenmerkt zich door zijn eenvoud en bestaat uit vijf traveeën en zes steunberen.

De breedte is bijna twee keer zo groot als de hoogte, waardoor de verticaliteit van de binnenste gangen wordt benadrukt.

De gevel is versierd met terracotta reliëfs, omlijste ramen, rozetten en decoratieve bogen.

De zijdeuren, die ooit waren versierd met barokke portalen uit de 19e eeuw, zijn teruggebracht naar hun oorspronkelijke, eenvoudige ontwerp.

Refter en 'Het Laatste Avondmaal'

Naast de kerk bevindt zich de refter , genaamd 'Cenacolo Vinciano', een eetzaal voor het Dominicanenklooster van Santa Maria Delle Grazie.

Hier schilderde Leonardo da Vinci zijn iconische fresco, Het Laatste Avondmaal.

Tussen 1495 en 1498 schilderde de kunstenaar dit iconische fresco, dat de laatste maaltijd van Jezus Christus en zijn discipelen uitbeeldt.

Hoewel het tijdens de Tweede Wereldoorlog beschadigd raakte, heeft een toegewijde restauratie dit meesterwerk nieuw leven ingeblazen en de schoonheid ervan voor de toekomst veiliggesteld.

Dit werk, dat wordt beschouwd als een van de beroemdste uit de geschiedenis, toont Leonardo's opmerkelijke talent voor het weergeven van emoties.

U kunt de genialiteit van Leonardo da Vinci's 'Het Laatste Avondmaal' zelf ervaren door deel te nemen aan een rondleiding van een uur door de historische refter.

In de refter bevindt zich ook het fresco 'De Kruisiging' van Giovanni Donato Montorfano op de zuidmuur.

Als je geen zin hebt in rondleidingen, koop dan een skip-the-line ticket voor Het Laatste Avondmaal .

Zo kunt u in uw eigen tempo van dit buitengewone meesterwerk genieten.

Centrale deur

De centrale deur, gemaakt van wit marmer, was een van de eerste toevoegingen aan de kerk onder het mecenaat van Ludovico il Moro.

Witte marmeren pilaren rusten op kubusvormige sokkels die versierd zijn met bloemmotieven.

Kandelaars staan langs de zuilen en een entablatuur met decoratieve figuren versterkt het geheel.

Het contrast tussen het witte marmer en de ingetogen bakstenen gevel benadrukt de elegantie en de klassieke inspiratie van het portaalontwerp.

Klooster en kloostergangen

Het klooster dat bij Santa Maria Delle Grazie hoort, werd ontworpen door Solari en bestond uit drie hoofdkloosters.

De faculteit Verpleegkunde diende aanvankelijk als huisvesting voor de bouwmanager.

Het grote klooster bood woonruimte aan de monniken, terwijl de Faculteit der Doden verbonden was met de kerk.

Helaas werden de oorspronkelijke kloostergangen verwoest tijdens het bombardement van 1943.

Na de oorlog werd het noordelijke deel van de kerk herbouwd. De andere drie zijden hebben een portiek met zuilen met gotische kapitelen versierd met bladmotieven.

Santa Maria Delle Grazie staat bekend om haar interieur, fresco's, klooster en kloostergangen.

Dankzij inspanningen na de Tweede Wereldoorlog is de kerk in haar oude glorie hersteld. Bezoekers kunnen nu genieten van haar schoonheid en rijke geschiedenis.

Sacristie

Naast de sacristie, aan het einde van het schip aan de linkerkant, bevindt zich een kleine kloostergang.

Net als een koor is de sacristie een ruimte die gebruikt wordt voor de voorbereiding van de Heilige Mis en voor de opslag van kerkelijke voorwerpen.

In tegenstelling tot de gebruikelijke praktijk waarbij de sacristie van Santa Maria Delle Grazie naar het oosten gericht is en direct met de kerk verbonden is, is deze vanwege ruimtegebrek naar het noorden gericht.

Inbouwkasten, versierd met schilderijen, sieren de kamer. Ondanks de beperkte ruimte kan men via deze afbeeldingen genieten van een sfeervol uitzicht.

In de sacristie is decoratie in renaissancestijl te zien, beïnvloed door Leonardo da Vinci. Zo toont de plafondschildering bijvoorbeeld een eindeloze knoop, een perfect geometrisch patroon.

Geheime doorgang

Een intrigerend aspect van de sacristie is de geheime ondergrondse doorgang, die de kerk Santa Maria Delle Grazie verbindt met het Castello Sforzesco.

Achter een van de kastdeuren aan de linkerkant bevindt zich de verborgen toegang tot dit intrigerende ondergrondse pad.

De geheime doorgang, die ooit slechts bij een enkeling bekend was, werpt een schaduw van mysterie en fascinatie over het verleden van de kerk.

Het boeit bezoekers met zijn verborgen verbindingen naar andere beroemde gebouwen in Milaan.

Uitgelichte afbeelding: Clodio van Getty Images (Canva)