klokken van Westminster Abbey

Westminster Abbey, een trots monument in Londen, toont de grandeur van de gotische architectuur.

Door de jaren heen zijn de weergalmende echo's van de klokken een onlosmakelijk onderdeel gebleven van de essentie van Westminster Abbey .

Deze historische klokken luiden bij belangrijke gelegenheden, zoals kroningen, koninklijke bruiloften en zelfs perioden van plechtige rouw.

Hun klokkenspel galmt door de hele stad en verweeft hun melodieën in het geheel van kerkelijke feesten en belangrijke nationale evenementen.

In dit artikel lees je meer over de klokken, klokkentorens, geschiedenis en meer van Westminster Abbey.

Geschiedenis van de klokken van Westminster Abbey

Het is waarschijnlijk dat de abdij, die oorspronkelijk door Edward de Belijder werd gebouwd en in 1065 werd ingewijd, klokken had.

De eerste vermelding van de klokken van Westminster Abbey dateert echter uit de Close Rolls van koning Hendrik III uit 1250.

Edward van Westminster kreeg de opdracht een gigantische klok voor de abdij te maken, een klok die alle voorgaande klokken zou overtreffen.

Het volgende jaar kreeg Edward de opdracht om een kleine klok te maken die in harmonie zou zijn met de grote klok.

Volgens de kroniekschrijver Matthew Paris waren er in 1255 al vijf klokken in gebruik.

Een klok, vervaardigd rond 1310 door Richard de Wimbis en voorzien van het opschrift "Christe Audi Nos", bestaat nog steeds en is te bezichtigen in de nieuwe jubileumgalerijen van de abdij.

Tegen het einde van de 15e eeuw was er een set van zes klokken geïnstalleerd, en hoewel er enkele klokken werden hergoten, bleef het aantal klokken tot in de 20e eeuw op zes.

De klokken van Westminster Abbey zijn gerestaureerd vanwege de slechte staat van het klokframe en de bijbehorende onderdelen.

De acht klokken van Westminster Abbey werden 52 jaar lang gebruikt om te luiden bij belangrijke gebeurtenissen!

Clochard

Tijdens het bewind van koning Hendrik III, halverwege de dertiende eeuw, begon de reconstructie van Westminster Abbey in de gotische bouwstijl.

Als onderdeel van dit project werd aan de noordzijde van de abdij een opvallende klokkentoren, een zogenaamde campanile, gebouwd.

Drie eeuwen lang hebben de klokken van Westminster Abbey vanuit deze toren geluid.

De overblijfselen van dit bouwwerk werden echter in 1750 gesloopt.

De oorspronkelijke klokkentoren besloeg een ruimte van ongeveer 75 voet breed en 60 voet hoog.

Het stond op de plek waar nu het gebouw van het Hooggerechtshof staat.

Noordwesttoren

In de 16e eeuw werden zes klokken geplaatst in de nog niet voltooide noordwestelijke toren van Westminster Abbey, die lager was dan het dak van het schip.

Aan het begin van de 18e eeuw opperde Sir Christopher Wren het idee om de torens af te maken, en het project werd uiteindelijk uitgevoerd door Nicholas Hawksmoor, de opzichter van de abdij.

Het project werd later voortgezet door zijn opvolger John James.

Uiteindelijk, in 1745, vijf eeuwen nadat de bouw van de abdij van koning Hendrik III was begonnen, werd de taak voltooid.

De twee torens werden verhoogd tot hun huidige hoogte en de klokken van Westminster Abbey werden verplaatst naar een hogere klokkentoren in de noordwestelijke toren.

Tien Klokken

Op 9 november 1971 werd een set van tien klokken ingewijd in Westminster Abbey tijdens een dienst die werd bijgewoond door koningin Elizabeth II.

De grootste klok, de tenorklok, heeft een diameter van 137 cm (4 voet 6 inch), weegt 1530 kg (30 cwt 1 qtr. 15 lb) en is gestemd op de toon D.

De inscriptie verwijst naar eerdere gieterijen van tenorbellen in 1430, 1599 en 1738.

De kleinste bel, de zogenaamde hoge bel, heeft een diameter van 618 cm (2 voet 3 inch) en weegt 246 kg (4 cwt 3 qtr 16 lb).

Elke klok is voorzien van inscripties die de toewijding en de gietdatum aangeven.

De tenorbel wordt geluid wanneer het overlijden van een lid van het koninklijk huis of van een deken van Westminster wordt aangekondigd.

De klokken zijn zo opgehangen dat ze op de traditionele Engelse manier kunnen luiden, waarbij de klokken in een volledige cirkel heen en weer zwaaien.

Dit traditionele ophangsysteem stelt de klokkenluiders in staat om de volgorde waarin de klokken luiden te variëren.

Beltonen

Het Domesday Cartularium van Westminster Abbey documenteert de oprichting van de Broeders van het Gilde van Westminster in 1255.

Het was hun taak om de klokken van Westminster Abbey te luiden, en ze ontvingen daarvoor een jaarlijkse betaling van honderd shilling.

In 1921 richtte Dean Ryle de Westminster Abbey Company of Ringers op, geïnspireerd door de geest van de oude Broeders.

Deze vrijwilligersgroep, bestaande uit vaste, extra en ereleden, blijft actief.

Belgelegenheden

De klokken van Westminster Abbey worden geluid bij diverse belangrijke gelegenheden, waaronder grote kerkelijke feestdagen, heiligenfeesten, koninklijke en abdijjubilea, enz.

Het luiden van de klokken vindt gewoonlijk plaats aan het einde van een dienst, behalve wanneer de monarch aanwezig is; in dat geval worden de klokken ook vóór de dienst geluid.

De halfgedempte klokken van Westminster Abbey luiden tijdens plechtige gebeurtenissen.

Om de klokken van Westminster Abbey met een halfgedempt effect te laten klinken, wordt aan één kant van de klepelbal een leren kussentje bevestigd.

Op Allerzielen en Remembrance Day worden de klokken van Westminster Abbey half gedempt en wordt een specifieke luidmethode gebruikt, genaamd Stedman Caters.

Een interessant historisch detail is dat het Ringengezelschap vóór de kroning van koning Charles III op 6 mei 2023 maar liefst 72 keer de melodie van Grandsire Caters heeft gespeeld.

Parels

Om belangrijke gelegenheden en mijlpalen te herdenken, of die nu koninklijk, nationaal of abdijgerelateerd zijn, wordt in Westminster Abbey een bijzondere traditie in het leven geroepen.

Deze uitgebreide belsequentie bestaat uit minimaal 5000 verschillende veranderingen of sequenties, die continu en zonder pauze worden uitgevoerd.

Het vereist uiterste concentratie van zowel de klokkenluiders als de dirigent, aangezien zij de voortgang van deze 5000 wisselingen in hun geheugen moeten prenten.

Het voltooien van een volledige peal duurt doorgaans meer dan drie uur.

Ter herdenking van deze gedenkwaardige gebeurtenissen hangen er gedenkplaten met inscripties van de klokkenluiders aan de muren van de klokkenkamer.

Deze informatieborden geven details over de specifieke gelegenheid, de namen van de betrokken klokkenluiders en andere relevante informatie.

Zusterringen

Er zijn twee extra sets klokken gemaakt die voldoen aan de specificaties van de klokken in Westminster Abbey.

In 1936 heeft de Whitechapel Bell Foundry de afmetingen en het gewicht van de acht bestaande klokken in de abdij nagemaakt voor de Christ Church Cathedral in Victoria, Brits-Columbia, Canada.

Een andere set van 10 klokken werd in 1977 door Whitechapel gegoten als een geschenk van de English Ditchley Foundation aan het Congres van de Verenigde Staten ter gelegenheid van het tweehonderdjarig bestaan.

Deze klokken werden geïnstalleerd in de Old Post Office Tower in Washington, DC.

Op elke bel zijn de Grote Zegels van de Verenigde Staten en Britannia gegraveerd, als symbool voor de nauwe banden tussen de twee naties.

Bovendien is het wapen van de abdij afgebeeld op de kop van elke klok.

Andere bellen

De abdijcollectie omvat ook een aantal opmerkelijke klokken met historische betekenis.

Een ervan is een middeleeuws cimbaal, een bel zonder klepel, die oorspronkelijk buiten de refter van het klooster in de zuidelijke kloostergang hing.

Het doel ervan was om de monniken voor de maaltijden te roepen, en het werd waarschijnlijk met een hamer geslagen.

Een andere klok in de collectie draagt het opschrift "THOS. LESTER MADE ME 1742."

Deze klok bevond zich ooit in de topgevel van het zuidelijke transept, totdat hij tijdens restauratiewerkzaamheden in de 19e eeuw werd verwijderd.

Daarnaast is er een grote klok uit de 14e eeuw.

Deze klokken worden tentoongesteld in de nieuwe Queen's Diamond Jubilee Galleries in Westminster Abbey.

Deze tentoonstellingsruimte biedt bezoekers de mogelijkheid om deze belangrijke historische voorwerpen te bewonderen en meer te leren over hun rol in het verleden van de abdij.

Veelgestelde vragen

Uitgelichte afbeelding: Westminster-abbey.org