Wszystkie informacje o Opactwie Westminsterskim, których potrzebujesz!

Opactwo Westminsterskie, czyli Kościół Kolegialny św. Piotra w Westminsterze, jest obiektem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO i słynną budowlą sakralną.

Położony w samym sercu Londynu, ten kultowy obiekt był przez stulecia świadkiem królewskich koronacji, ślubów i pogrzebów.

Jego majestat i znaczenie historyczne przyciągają miliony turystów z całego świata, pragnących zanurzyć się w jego urzekającej aurze.

Odkryj cuda architektury tego gotyckiego arcydzieła z jego sklepionymi sufitami, witrażami i misternymi detalami kamiennymi.

Od zapierającej dech w piersiach posadzki Cosmati w Sanktuarium po misterną Kaplicę Matki Boskiej odkryjemy artystyczne skarby tej przestrzeni.

Niezależnie od tego, czy jesteś zagorzałym pasjonatem historii, entuzjastą architektury, czy po prostu intryguje Cię ta kultowa atrakcja turystyczna, nasza seria wpisów na blogu jest właśnie dla Ciebie.

Ta seria książek o Opactwie Westminsterskim przeniesie Cię w czasie, odkrywając fakty dotyczące historii, sekrety i opowieści związane z Opactwem Westminsterskim.

Przyjrzyjmy się zatem bliżej informacjom na temat Opactwa Westminsterskiego.

Historia architektury

Przyjrzyjmy się ewolucji historii Opactwa Westminsterskiego w Londynie i odkryjmy historie kryjące się za jego wspaniałym projektem.

Prześledzimy jego skromne początki jako małego klasztoru benedyktynów, a następnie jego transformację w wspaniałe arcydzieło gotyku.

Każdy kamień tej niezwykłej budowli był świadkiem wieków głębokiego znaczenia historycznego i kulturowego.

W tej sekcji przyjrzymy się bliżej najważniejszym okresom architektonicznym i historii architektury Opactwa Westminsterskiego.

Okres anglosaski (VII–XI wiek)

Początki Opactwa Westminsterskiego sięgają VII wieku.

W tym czasie na tym miejscu założono mały anglosaski klasztor, znany jako West Minster.

Pierwotny klasztor został odbudowany w X wieku za panowania króla Edgara. Wzniesiono m.in. kamienny kościół pod wezwaniem św. Piotra.

Okres normański (XI–XII wiek)

W 1065 roku król Edward Wyznawca rozpoczął w tym miejscu budowę okazałego opactwa w stylu normańskim.

Po śmierci Edwarda budowę kontynuował jego następca, Wilhelm Zdobywca.

Opactwo normandzkie ukończono około 1090 roku. Miało ono plan krzyża z centralną wieżą, transeptem i nawą.

Okres gotycki (XIII–XVI wiek)

Przebudowa Opactwa Westminsterskiego na styl gotycki rozpoczęła się w połowie XIII wieku pod patronatem króla Henryka III.

W 1245 roku Henryk rozpoczął przebudowę wschodniej części opactwa, obejmującą budowę obecnej Kaplicy Matki Boskiej.

Chór, prezbiterium i wschodnie transepty przebudowano w stylu wczesnoangielskiego gotyku, nadając im ostre łuki i duże okna.

Budowę nawy głównej rozpoczął Henryk III, a ukończono ją pod koniec XIV wieku.

Do godnych uwagi dodatków z tego okresu należy zaliczyć słynną Kaplicę Henryka VII (1503-1519), która stanowi znakomity przykład architektury gotyckiej w stylu perpendicular.

Okres renesansu i baroku (XVII–XVIII w.)

W XVI wieku, podczas angielskiej reformacji, król Henryk VIII pozbawił Opactwo Westminsterskie funkcji monastycznych i przekształcił je w katedrę.

Wnętrze przeszło znaczące zmiany, odzwierciedlające zmieniający się krajobraz religijny.

Pod koniec XVII wieku sir Christopher Wren otrzymał zlecenie zaprojektowania nowej kaplicy, ale projekt nigdy nie został zrealizowany.

Restauracje wiktoriańskie i XX-wieczne

W XIX wieku przeprowadzono gruntowne prace renowacyjne mające na celu odbudowę zniszczonego opactwa.

Sir George Gilbert Scott przewodził pracom renowacyjnym, obejmującym naprawę i rekonstrukcję sklepienia nawy.

W XX wieku przeprowadzono dalsze prace renowacyjne mające na celu zachowanie i utrzymanie integralności architektonicznej opactwa.

Opactwo Westminsterskie przez cały okres swojej ewolucji architektonicznej zachowało swój gotycki rdzeń, łącząc jednocześnie elementy z różnych okresów.

Koronacje w Opactwie Westminsterskim

To kultowe opactwo od wieków jest miejscem, w którym królowie Anglii i Wielkiej Brytanii zasiadają na tronie.

Opactwo Westminsterskie rozpoczyna nową erę i kształtuje losy narodu.

Wczesne koronacje (XI–XII wiek)

Pierwsza udokumentowana koronacja w Opactwie Westminsterskim miała miejsce w 1066 r., kiedy to Wilhelm Zdobywca został koronowany na króla Anglii.

Po koronacji Wilhelma, kolejni monarchowie, m.in. Wilhelm II, Henryk I i Stefan, byli koronowani w opactwie.

Epoka Plantagenetów i Tudorów (XIII–XVI wiek)

W tym okresie miało miejsce wiele znaczących koronacji, w tym:

• Ryszard I (1189)
• Henryk III (1216)
• Edward I (1274)
• Edward II (1308)
• Ryszard II (1377)
• Henryk IV (1399)
• Henryk VIII (1509).

Jedną z najsłynniejszych koronacji była koronacja królowej Elżbiety I w 1559 r., która zapoczątkowała erę elżbietańską.

Epoka Stuartów i Hanowerów (XVII–XVIII wiek)

Opactwo Westminsterskie było świadkiem koronacji kilku monarchów z dynastii Stuartów i Hanowerów:

• Jakub I (1603)
• Karol I (1626)
• Karol II (1661)
• Jakub II (1685)
• Wilhelm III i Maria II (1689)
• Królowa Anna (1702)
• Jerzy I (1714)
• Jerzy II (1727).

Era nowożytna (XIX wiek – obecnie)

Najbardziej symboliczna koronacja w Opactwie Westminsterskim miała miejsce 2 czerwca 1953 r., kiedy to koronowano królową Elżbietę II.

Koronacja króla Karola III i królowej Kamilli odbyła się w sobotę 6 maja 2023 roku w Opactwie Westminsterskim.

Śluby w Opactwie Westminsterskim

W tej części zagłębimy się w bogatą historię małżeńskiego szczęścia w kultowym Opactwie Westminsterskim.

Znane średniowieczne wesela (XI–XV wiek)

W opactwie odbyło się kilka ślubów królewskich:

• Król Henryk I do Matyldy Szkockiej (1100)
• Król Henryk III do Eleonory Prowansalskiej (1236)
• Król Edward I do Eleonory Kastylijskiej (1254).

Być może najsłynniejszym średniowiecznym ślubem w Opactwie Westminsterskim było małżeństwo króla Henryka V z Katarzyną Walezą w 1420 roku.

Epoka Tudorów i Stuartów (XVI–XVII wiek)

Dworzanie królowej Elżbiety I, Robert Dudley i Lettice Knollys, potajemnie pobrali się w opactwie w 1578 roku.

W 1604 roku księżniczka Elżbieta (później znana jako królowa Elżbieta Stuart) poślubiła Fryderyka V, elektora Palatynatu, podczas wystawnej ceremonii w Opactwie Westminsterskim.

Era nowożytna (XIX wiek – obecnie)

Do najbardziej znanych ślubów, jakie miały miejsce w Opactwie Westminsterskim w ostatnich stuleciach, należał ślub królowej Wiktorii z księciem Albertem von Saksonia-Coburg-Gotha w 1840 roku.

Niedawno, 29 kwietnia 2011 r., książę William, książę Cambridge, poślubił Catherine Middleton podczas uroczystości ślubnej, która odbyła się w Opactwie Westminsterskim i została uznana na całym świecie.

Pochówki w Opactwie Westminsterskim

W Opactwie Westminsterskim znajdują się groby wielu znanych osobistości.

Ten charakterystyczny zabytek jest miejscem ostatniego spoczynku królów, królowych, mężów stanu, poetów i znanych postaci historycznych.

Dołącz do nas i zwiedzaj święte sale opactwa, w których na zawsze uwieczniono dziedzictwo tych niezwykłych osób.

Pochówki średniowieczne i Tudorów (XI–XVI wiek)

W tym okresie w Opactwie Westminsterskim pochowano wielu monarchów, m.in.:

• Edward Wyznawca (1066)
• Henryk III (1272)
• Edward I (1307)
• Edward III (1377)
• Henryk V (1422)
• Henryk VII (1509).

W świętych murach opactwa pochowano również tak znane osobistości jak Geoffrey Chaucer, Sir Isaac Newton i Ryszard II.

Epoka Stuartów i Hanowerów (XVII–XVIII wiek)

Do pochówków znanych osobistości z tego okresu należą:

• Elżbieta I (1603)
• Jakub I (1625)
• Karol II (1685)
• Wilhelm III (1702)
• Królowa Anna (1714)
• Jerzy II (1760).

Era nowożytna (XIX wiek – obecnie)

W ostatnich stuleciach w Opactwie Westminsterskim pochowano lub upamiętniono wiele wybitnych osobistości z różnych dziedzin, w tym:

• Karol Darwin
• Karol Dickens
• Rudyard Kipling
• Stephen Hawking
• Dawid Livingstone

Ostatni pochówek w opactwie miał miejsce w 2021 roku i był poświęcony księciu Filipowi, księciu Edynburga.

Ciekawostki o Opactwie Westminsterskim

Od tradycji królewskich po dziedzictwo literackie, miasto to niezmiennie zachwyca odwiedzających swoim bogatym dziedzictwem i głębokimi związkami z przeszłością.

Oto kilka ciekawych faktów na temat Opactwa Westminsterskiego, które podkreślają jego znaczenie historyczne, kulturowe i architektoniczne.

Tradycja koronacyjna

Opactwo Westminsterskie jest tradycyjnym miejscem koronacji władców Anglii i Wielkiej Brytanii od koronacji Wilhelma Zdobywcy w 1066 roku.

Prawie każdy późniejszy monarcha został koronowany w obrębie jego świętych murów, co czyni je ważnym symbolem władzy królewskiej i ciągłości.

Kącik Poetów

W Opactwie Westminsterskim znajduje się Poets' Corner, miejsce poświęcone upamiętnieniu literackich gigantów języka angielskiego.

Tutaj pochowano i upamiętniono znanych poetów i pisarzy, takich jak:

• Geoffrey Chaucer
• Karol Dickens
• Rudyard Kipling
• Jane Austen
• William Szekspir.

Poets’ Corner stał się miejscem pielgrzymek miłośników literatury na całym świecie.

Królewskie śluby

Opactwo Westminsterskie było na przestrzeni dziejów świadkiem wielu królewskich ślubów.

Na szczególną uwagę zasługuje ślub księcia Williama, księcia Cambridge, z Catherine Middleton w 2011 roku.

Wydarzenie o globalnym zasięgu, które rozbudziło wyobraźnię milionów ludzi.

Imponująca architektura opactwa stanowi majestatyczne tło dla tych doniosłych uroczystości.

Nieznany Wojownik

Jako gest oddający hołd historii Nieznanego Wojownika, Opactwo Westminsterskie stało się miejscem ostatniego spoczynku Nieznanego Wojownika.

Grobowiec jest poświęcony niezidentyfikowanym żołnierzom, którzy zginęli podczas I wojny światowej.

Jest to przejmujące przypomnienie poświęceń poniesionych przez tych, którzy brali udział w konfliktach, a także symbol honoru i wdzięczności.

Kaplica Henryka VII

Kaplica Henryka VII, znajdująca się w Opactwie Westminsterskim, jest cudem architektury.

Ukończony w 1519 roku budynek zachwyca wykwintnym stylem gotyku prostopadłego, misternym sklepieniem wachlarzowym i ozdobnymi rzeźbami w kamieniu.

Kaplica jest miejscem ostatniego spoczynku patrona kaplicy, króla Henryka VII i jego żony, Elżbiety York.

Stanowi ona świadectwo wielkości i osiągnięć artystycznych epoki Tudorów.

Wyróżniony obraz: Britannica.com