Architektura i historia Panteonu w Paryżu

Panteon Paryski to zabytek znajdujący się w 5. dzielnicy Paryża we Francji.

Pomnik znajduje się w Dzielnicy Łacińskiej, na szczycie Montagne Sainte-Geneviève, w centrum Place du Panthéon.

Zbudowano go w latach 1758–1790 według projektu Jacques’a-Germaina Soufflota na polecenie króla Francji Ludwika XV.

Panteon w Paryżu jest symbolem o znaczeniu historycznym i architektonicznym.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o architekturze i historii Panteonu w Paryżu.

Historia paryskiego Panteonu

Miejsce, w którym stoi Panteon, odegrało ważną rolę w historii Paryża, a wokół niego wznosi się szereg pomników.

Znajdowała się ona na górze Lucotitius, wzniesieniu na lewym brzegu, gdzie znajdowało się forum rzymskiego miasta Lutetia.

Było to również pierwotne miejsce pochówku świętej Genowefy, która w 451 r. przewodziła oporowi przeciwko Hunom, gdy zagrozili Paryżowi.

W 508 roku Chlodwig, król Franków, zbudował tam kościół, w którym on i jego żona zostali pochowani w 511 i 545 roku.

Kościół, pierwotnie poświęcony świętym Piotrowi i Pawłowi, został przemianowany na świętą Genowefę, która została patronką Paryża.

W XII wieku kościół przebudowano w stylu gotyckim.

Było to popularne miejsce pielgrzymkowe, a relikwie świętej Genowefy rzekomo miały cudowne moce.

Kościół został zniszczony przez pożar w 1756 roku, a król Ludwik XV zlecił Jacques'owi-Germainowi Soufflot zaprojektowanie nowego kościoła w tym miejscu.

Projekt Soufflota

Panteon stał się inspiracją dla Soufflota przy projektowaniu Panteonu w Rzymie.

Budynek ma kształt krzyża z wysoką kopułą nad skrzyżowaniem i niższymi kopułami w kształcie spodków nad czterema ramionami.

Fasadę zdobią kolumny korynckie, a na szczycie znajdują się rzeźby Pierre-Jeana Davida d'Angersa.

Wnętrze Panteonu zdobią mozaiki i malowidła przedstawiające sceny z historii Francji. Niektóre z nich wykonał Puvis de Chavannes.

W krypcie znajdują się groby wielu znanych obywateli Francji, m.in. Voltaire'a, Jeana-Jacques'a Rousseau, Victora Hugo, Èmile'a Zoli i Marii Skłodowskiej-Curie.

Panteon w czasie rewolucji francuskiej

Kiedy w 1789 roku wybuchła rewolucja francuska, Panteon był wciąż w budowie.

Rewolucjoniści uznali budynek za symbol monarchii, zbezcześcili kościół i zabrali relikwie św. Genowefy.

W 1791 roku Panteon został zsekularyzowany i przemianowany na Świątynię Wielkich Ludzi.

Pierwszą osobą pochowaną w Panteonie był Mirabeau, czołowa postać rewolucji francuskiej.

Po Mirabeau przyszli Voltaire, Rousseau i inni wybitni rewolucjoniści.

Po upadku Robespierre’a w 1794 r. Panteon przemianowano na kościół Sainte-Geneviève, pozostał jednak budynkiem świeckim.

Panteon w XIX i XX wieku

Przez cały XIX wiek Panteon pełnił funkcję kościoła i nekropolii.

W 1885 roku szczątki Victora Hugo zostały pochowane w Panteonie, a budynek został definitywnie zsekularyzowany.

W XX wieku Panteon nadal pełnił funkcję nekropolii sławnych obywateli Francji.

Wśród osób pochowanych w Panteonie w tym okresie znajdują się:

• Jean Moulin (1964)
• André Malraux (1996)
• Jean Monnet (1987)
• Pierre Curie (1995)
• Maria Skłodowska-Curie (1995)
• Aimé Césaire (2011)
• Germaine Tillion (2015)
• Simone Veil (2018)

Panteon jako symbol

Panteon na przestrzeni dziejów był symbolem wielu różnych rzeczy.

Pierwotnie był to kościół pod wezwaniem św. Genowefy, ale podczas rewolucji francuskiej został zsekularyzowany i stał się cmentarzem sławnych obywateli Francji.

Panteon stał się również symbolem francuskiego nacjonalizmu i republikanizmu.

Panteon przypomina również o złożonej i często sprzecznej naturze historii Francji.

Różne reżimy wykorzystywały ten budynek do różnych celów i był miejscem zarówno wielkich triumfów, jak i tragedii.

Panteon w XXI wieku

Panteon w XXI wieku nadal pełni funkcję nekropolii sławnych obywateli Francji.

W 2011 roku szczątki poety i polityka Aimé Césaire’a zostały pochowane w Panteonie.

W 2015 roku szczątki bojowniczki ruchu oporu Germaine Tillion zostały pochowane w Panteonie.

W 2018 roku szczątki polityka Simone Veila zostały pochowane w Panteonie.

Obecnie Panteon wykorzystywany jest do organizacji różnych wydarzeń kulturalnych, m.in. koncertów, wystaw i konferencji.

Panteon jest żywym pomnikiem, który odgrywa istotną rolę we współczesnym społeczeństwie francuskim.

Panteon w Paryżu Architektura

Panteon jest arcydziełem architektury, chwalonym zarówno przez krytyków, jak i architektów za piękno, harmonię i techniczny kunszt.

Budynek ma kształt krzyża z wysoką kopułą nad skrzyżowaniem i niższymi kopułami w kształcie spodków nad czterema ramionami.

Fasadę zdobią kolumny korynckie, a na szczycie znajdują się rzeźby Pierre-Jeana Davida d'Angersa.

Wnętrze Panteonu zdobią mozaiki i malowidła przedstawiające sceny z historii Francji. Niektóre z nich wykonał Puvis de Chavannes.

W krypcie znajdują się groby wielu znanych obywateli Francji, m.in. Voltaire'a, Jeana-Jacques'a Rousseau, Victora Hugo, Èmile'a Zoli i Marii Skłodowskiej-Curie.

Cechy architektoniczne Panteonu

Panteon charakteryzuje się kilkoma kluczowymi cechami architektonicznymi:

Kopuła:

Kopuła Panteonu jest jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech.

Jest to masywna betonowa kopuła podtrzymywana przez pierścień kolumn.

Kopuła jest przebita na górze oculusem, który przepuszcza naturalne światło.

Oculus:

Oculus to duży otwór na szczycie kopuły Panteonu.

Zapewnia dostęp naturalnego światła i wentylację budynku.

Oculus jest również symbolem poświęcenia Panteonu wszystkim bogom.

Portyk:

Panteon ma portyk z ośmioma kolumnami korynckimi.

Portyk stanowi główne wejście do budynku.

Rotunda:

Rotunda stanowi główną przestrzeń wewnętrzną Panteonu.

Jest to okrągła przestrzeń z wysoką kopułą.

Rotundę zdobią mozaiki i malowidła przedstawiające sceny z historii Francji.

Krypta:

Krypta to duża podziemna komnata, w której znajdują się groby wielu sławnych obywateli Francji.

Architektura neoklasycystyczna

Panteon jest doskonałym przykładem architektury neoklasycystycznej.

Architektura neoklasycystyczna to styl w architekturze, który pojawił się w połowie XVIII wieku.

Inspiracją była klasyczna architektura starożytnej Grecji i Rzymu.

Architekturę neoklasycystyczną charakteryzuje symetria, równowaga i wykorzystanie klasycznych elementów, takich jak kolumny, frontony i kopuły.

Panteon jest doskonałym przykładem architektury neoklasycystycznej.

Jest to symetryczny budynek o zrównoważonej fasadzie.

Fasadę zdobią kolumny korynckie, a na szczycie znajdują się rzeźby Pierre-Jeana Davida d'Angersa.

Panteon ma również wysoką kopułę, charakterystyczną cechę architektury neoklasycystycznej.

Innowacje techniczne

Panteon jest również cudem inżynierii i budownictwa.

Przy budowie Panteonu Soufflot zastosował kilka innowacyjnych technik.

Na przykład, użył żelaznych kratownic, aby wzmocnić kopułę. Zastosował również system podwójnych ścian, aby utrzymać ciężar kopuły.

Innowacje Soufflota były konieczne, ponieważ Panteon jest rozległą i ciężką budowlą.

Kopuła Panteonu jest drugą co do wielkości niezbrojoną kopułą betonową na świecie.

Dzięki temu Panteon stał się jednym z najwyższych budynków w Paryżu.

Wyróżniony obraz: Ben Guerin na Unsplash