Historia Wieży Eiffla

Wieża Eiffla jest bez wątpienia najsłynniejszą atrakcją na świecie.

Piękno wieży przyciąga miliony ludzi do odwiedzenia tej wspaniałej budowli.

Wieża ta, która od ponad 127 lat góruje nad paryskim niebem, jest nie tylko dumą Paryża, Miasta Świateł.

Wycieczkę do Paryża koniecznie trzeba zakończyć zatrzymując się w tej słynnej atrakcji.

Zbudowano go w latach 1887–1889 na potrzeby Wystawy Światowej i od tego czasu niezmiennie zachwyca zwiedzających.

Choć atrakcja ta stała się fascynująca i popularna na przestrzeni lat, to jednak Wieża Eiffla ma swoją własną historię.

Wieża ta ma wiele do opowiedzenia, począwszy od wyboru projektu, a skończywszy na renowacjach.

Krótka historia Wieży Eiffla:

Początkowo znana jako Wieża Eiffla, została wybudowana na Wystawę Światową w 1889 r., organizowaną dla upamiętnienia setnej rocznicy rewolucji francuskiej.

Zaproponowano ponad 107 projektów budowli mających reprezentować potęgę i potencjał przemysłowy Francji.

Spośród 107 propozycji wybrano pomysł Gustave'a Eiffela.

Za zaprojektowanie tej wspaniałej żelaznej konstrukcji odpowiadali Gustave Eiffel, inżynier Maurice Koechlin, Émile Nouguier i architekt Stephen Sauvestre.

Aby zrozumieć historię Wieży Eiffla, konieczne jest poznanie historii wszystkich osób zaangażowanych w jej budowę, a także ram czasowych jej powstawania.

Poniżej znajduje się zbiór informacji przedstawiających postęp prac budowlanych nad Wieżą Eiffla.

Harmonogram budowy:

• Czerwiec 1884: Sformułowano pomysł budowy żelaznej wieży o wysokości 300 metrów.
• 28 stycznia 1887: Rozpoczyna się budowa Wieży Eiffla.
• 1 kwietnia 1888: Zakończono budowę pierwszego piętra.
• 14 sierpnia 1888: Zakończono budowę drugiego piętra.
• 31 marca 1889: Trzeci i ostatni etap, w którym zakończono budowę.

31 marca 1889 roku Wieża Eiffla została oficjalnie otwarta. Gustave Eiffel wspiął się po 1710 schodach i stanął na szczycie, dumnie machając francuską trójkolorową flagą.

Kluczowe liczby:

Projekt:

• 18 038 części metalowych
• 5300 projektów warsztatów
• 50 inżynierów i projektantów

Budowa:

• 150 pracowników fabryki Levallois-Perret
• Na placu budowy pracuje od 150 do 300 pracowników
• 2 500 000 nitów
• 7300 ton żelaza
• 60 ton farby
• 5 wyciągów

Czas trwania:

• 2 lata, 2 miesiące i 5 dni budowy

Projekt Wieży Eiffla:

W 1884 roku Emile Nouguier i Maurice Koechlin zaprojektowali wieżę składającą się z czterech kolumn kratownicowych, połączonych w regularnych odstępach metalowymi ramami.

18 września 1884 roku Eiffel złożył wniosek patentowy na „nową konfigurację umożliwiającą budowę metalowych podpór i wież, które mogą osiągnąć wysokość 300 metrów”.

Następnie Gustave Eiffel, Maurice Koechlin, Emile Nouguier i Stephen Sauvestre przedstawili zwycięski projekt wieży o podstawie kwadratu wynoszącej 125 metrów. Projekt ten został wybrany spośród 107 zgłoszeń.

Wyjątkowe pierwsze wydanie:

Wieża Eiffla została pierwotnie zaprojektowana z różnymi elementami dekoracyjnymi, takimi jak kamienne podstawy, masywne łuki, pomieszczenia ze szklanymi ścianami i szczyt w kształcie cebuli.

Jednakże w ostatecznym projekcie, który zmodyfikowano, zachowano tylko kilka elementów dekoracyjnych, jak np. potężne filary u podstawy.

Budowa:

Prace budowlane nad Wieżą Eiffla rozpoczęły się 26 stycznia 1887 roku.

Zespół złożony z 72 wybitnych naukowców, inżynierów i matematyków połączył siły, aby zbudować tę majestatyczną wieżę.

Wszystkie 72 nazwiska wyryto na wieży jako wyraz szacunku.

Projekt wieży inspirowany jest Obserwatorium Lattinga w Nowym Jorku, zbudowanym w 1853 roku.

Gustave Eiffel i jego zespół przeprowadzili wiele badań i studiów, aby wznieść wieżę, która mogłaby wytrzymać wiatry wiejące na takiej wysokości.

Do wzniesienia tej wspaniałej budowli wykorzystano 2 500 000 nitów, aby przymocować do siebie 18 038 żelaznych części z dokładnością do jednej dziesiątej milimetra.

Każdy element żelazny użyty do budowy wieży został specjalnie wyprodukowany w fabryce Gustave'a Eiffla w Levallois-Perret na obrzeżach Paryża.

Budowę rozpoczęto od wykonania betonowych fundamentów, które miały podeprzeć podstawę żelaznego filaru.

Budowa fundamentów zajęła pięć miesięcy, a zdobycie szczytu – dwadzieścia jeden miesięcy.

Po długim oczekiwaniu trwającym dwa lata, dwa miesiące i pięć dni, licząc od 26 stycznia 1887 r., Wieża Eiffla była wreszcie gotowa do zainaugurowania na Światowej Wystawie Światowej w 1889 r., Exposition Universelle.

Ze względu na żelazną konstrukcję wieżę nazwano „La Dame de Fer”, czyli „Żelazna Dama”.

Krytyka, z którą się spotkaliśmy:

Historia Wieży Eiffla wiąże się z początkową krytyką.

W roku 1885 Gustave Eiffel przedstawił projekt wieży Société des Ingénieurs Civils do zatwierdzenia.

Po wielu debatach i dyskusjach towarzyskich komitet odpowiedzialny za organizację Wystawy Światowej zatwierdził projekt w 1886 roku.

Nie żeby roczny okres oczekiwania był wystarczający, ale wieża spotkała się też z krytyką wielu prominentnych osobistości.

Poniżej znajduje się lista znanych osobistości z różnych renomowanych zawodów, które sprzeciwiały się budowie Wieży Eiffla.

• Poeci: François Coppée, Leconte de Lisle i Sully Prudhomme
• Autor: Guy de Maupassant i syn Aleksandra Dumasa
• Artyści: William Bouguereau, Ernest Meissonier, Charles Garnier (architekt opery) i Charles Gounod (kompozytor)

Ludzie ci krytykowali Wieżę Eiffla, nazywając ją monstrualną, gigantyczną konstrukcją wzniesioną w samym sercu Paryża.

Uważali, że byłoby to zniszczeniem estetycznego charakteru Paryża.

Jednakże faza oburzenia i zaprzeczeń nie trwała długo i wkrótce rozpoczęto budowę Żelaznej Damy.

Historia architektoniczna Wieży Eiffla:

Wieża Eiffla początkowo nazywana była „Żelazną Damą” ze względu na żelazną konstrukcję połączoną nitami.

Każda część powstawała w innym miejscu i była przewożona na plac budowy bryczką w celu montażu.

Doświadczeni budowniczowie mostów, którzy go stworzyli, wzięli pod uwagę opór wiatru, co kłóciło się z zarzutami, że projekt nie spełnia zasad inżynierii.

Solidna podstawa i wygięte łuki zostały zbudowane tak, aby wytrzymać silne wiatry.

Budowa Wieży trwała dwa lata i dwa miesiące i trwa do dziś, co dowodzi, że jej budowniczowie mieli rację.

Wielofunkcyjny hub:

W 1909 roku przedłużono licencję na użytkowanie Wieży Eiffla, gdyż stała się ona dogodnym miejscem do prowadzenia badań naukowych.

Gustave Eiffel poprosił naukowców o wykorzystanie wieży do badań meteorologicznych, aerodynamicznych i innych, ponieważ chciał, aby była piękna i cenna.

Innym przeznaczeniem Wieży Eiffla było wykorzystywanie jej do telegrafii bezprzewodowej i odegranie ważnej roli podczas wojen światowych.

Nadal jest wykorzystywany do montażu anten satelitarnych i telewizyjnych i stanowi część paryskiego krajobrazu.

Historia świateł Wieży Eiffla:

• Przed elektrycznością:

Kiedy wieża została oficjalnie otwarta w 1889 roku, została wyposażona w dziesięć tysięcy lamp gazowych oświetlających ją z ziemi. Na szczycie ustawiono latarnię morską.

• Po elektryczności:

W latach 90. XX wieku lampy gazowe zastąpiono żarówkami elektrycznymi.

Podczas Światowych Targów w 1937 roku konstrukcję wieży oświetlono pod pierwszym piętrem i między czterema filarami.

Aby oświetlić wieżę z zewnątrz, dodano 30 reflektorów. W 1958 roku wokół wieży zainstalowano 1290 maleńkich lampek, aby je zastąpić.

• Remonty:

W 1985 roku zmodernizowano system oświetlenia, montując w obiekcie 336 lamp sodowych.

1 stycznia 2000 roku do konstrukcji wieży zamontowano 20 000 błyszczących światełek. Cztery lampy zastąpiły latarnię szczytową.

Historia restauracji pod Wieżą Eiffla:

Oprócz zachwycającej architektury, historia Wieży Eiffla obejmuje również restauracje, które stanowią integralną część dziedzictwa tej kultowej budowli.

• 1889: W chwili wznoszenia wieży Eiffla na jej pierwszym piętrze znajdowały się cztery wspaniałe drewniane pawilony.

W każdej z tych restauracji: Flamad, Russian Restaurant i Brébant było 500 miejsc siedzących.

• 1937: Zostały one rozebrane w ramach przygotowań do Międzynarodowej Wystawy w 1937 roku. Na nowo przebudowanym pierwszym piętrze dobudowano dwie nowe restauracje.
• Lata 80-te, La Belle France i Le Parisien ponownie przejęły restauracje.
• 1993: Restauracja Jules Verne stała się częścią Wieży Eiffla.
• 1996: Altitude 95, 95 metrów nad poziomem morza, stała się najnowszą atrakcją wieży.
• Lata 2000.: Restauracja na pierwszym piętrze przyjęła nazwę 58 Tour Eiffel.
• 2022: 58 Wieża Eiffla została zastąpiona przez Madame Brasserie.

Wieża Eiffla dzisiaj:

Dziś Wieża Eiffla uchodzi za najsłynniejsze miejsce warte odwiedzenia i dumę Paryża.

Jest to przykład niezwykłej doskonałości przemysłowej i architektonicznej Francji dla reszty świata.

Rocznie odwiedza ją ponad 7 milionów turystów, co czyni ją najchętniej odwiedzaną płatną atrakcją turystyczną.

Został on jednak zbudowany wyłącznie na potrzeby Ekspedycji Uniwersalnej i planowano go zburzyć po 20 latach.

Wieża ta stoi dumnie od 130 lat i zyskała reputację symbolu Francji.

Budowa wymagała mnóstwa pracy i wielu wyzwań. Ale ostatecznie historia Wieży Eiffla to historia sukcesu Paryża i jego mieszkańców.

Obraz wyróżniony: Toureiffel.paris