Wielka Stajnia Wersalska

Grand Écurie, czyli Wielka Stajnia, znajduje się około 8 minut spacerem od głównego pałacu. Znajdują się tam wycenione konie, szkoła jazdy konnej, kolekcja królewskich powozów oraz muzeum poświęcone jeździectwu. Można tu również uczestniczyć w pokazach jeździeckich i wystawach jeździeckich, poznając jednocześnie rolę stajni we francuskim jeździectwie. Tysiące ludzi co roku przybywają do niej, aby poznać jej historię, architekturę i znaczenie. Jednak przy tak wielu atrakcjach i atrakcjach, przyswojenie wszystkich szczegółów może być przytłaczające. Ten artykuł opowie Ci wszystko o Wielkiej Stajni, pomagając Ci zaplanować bezproblemową i komfortową wizytę.

Historyczny przegląd Grand Ecurie

W 1679 roku król Ludwik XIV zlecił budowę Wielkiej Stajni, która miała pomieścić jego królewskie konie i być wizytówką francuskiej potęgi. Budowę ukończono w 1682 roku, a stajnia wkrótce stała się centralnym punktem pałacu. Za czasów Ludwika XIV stacjonowało w niej ponad 1000 koni, w tym królewskie wierzchowce, rumaki myśliwskie i powozy. Jej majestat dorównywał wielkością Pałacowi Wersalskiemu i służył do różnych celów ceremonialnych, takich jak obdarowywanie koni zagranicznymi dygnitarzami.

Wielka Stajnia była nieustannie przekształcana, aby sprostać potrzebom rodziny królewskiej, aż do rewolucji francuskiej, kiedy to została opuszczona. Ostatecznie została odrestaurowana w XIX wieku i obecnie stanowi ważną część Pałacu Wersalskiego.

Nagradzane konie w Wielkiej Stajni

W Wielkiej Stajni znajdowała się imponująca kolekcja koni królewskich, które trafnie reprezentowały władzę monarchy w okresie starożytnego reżimu. Konie te słynęły z szybkości, gracji i temperamentu i należały do najlepszych w Europie. Istniały trzy główne rodzaje koni: rumaki, wierzchowce i konie dworskie. Rycerze w pełnej zbroi dosiadali potężnych koni zwanych rumakami.

Konie myśliwskie, zwane palfreyami, słynęły z lekkości i zwinności, natomiast konie dworskie słynęły z elegancji i wysokiego chodu. Ich majestat czynił je idealnymi do ciągnięcia królewskich powozów. Pomimo odejścia rodziny królewskiej w 1789 roku, końmi opiekowali się stajenni. Napoleon, Ludwik XVIII i Karol X opiekowali się tą akademią doskonałości jeździeckiej.

Kolekcja Królewskich Powozów w Wersalu

W królewskiej kolekcji znajdują się powozy, które zostały pieczołowicie wykonane, aby ukazać francuską potęgę. Najlepsi architekci, stolarze, rzeźbiarze, brązownicy, pozłotnicy, tapicerzy i hafciarze połączyli siły, aby stworzyć tę olśniewającą mieszankę sztuki dekoracyjnej. Są też berlińskie powozy nazwane na cześć miasta, w którym narodził się ten styl.

Do innych atrakcji należy siedem powozów zamówionych przez Napoleona na jego ślub. Każdy detal, od lakierowanej farby po pluszowe, aksamitne siedzenia, został zaprojektowany tak, aby zachwycać ostentacyjnym luksusem oraz mnóstwem złotych dekoracji i rzeźb.

Ze stajni do galerii powozów

W 1831 roku król Ludwik Filip przekształcił go w muzeum i nadał mu nazwę „Ku chwale Francji”. Część kompleksu przebudowano, aby pomieścić biura administracyjne. Wojsko zaprzestało jego użytkowania i udostępniono go zwiedzającym, którzy mogą poznać jego przeszłość i historię. Dziś znany jest jako Galeria Powozów i znajduje się na parterze Wielkiej Stajni.

Akademia Sztuk Jeździeckich

Wizjoner Jeździec Bartabas założył Narodową Akademię Jeździecką w Królewskich Stajniach Zamku Wersalskiego w 2003 roku. Ta zlokalizowana na parterze akademia uczy jeźdźców ujeżdżania, tańca, szermierki i łucznictwa japońskiego. Organizuje również cotygodniowy pokaz „La Voie de l'écuyer”, w choreografii Bartabasa i innych jeźdźców. Akademia zapewnia przekazywanie wiedzy jeździeckiej poprzez warsztaty i wycieczki w rozrywkowej formie.

Często zadawane pytania

Wyróżniony obraz: Tripadvisor.in